#multitasken

fac·to·tum

Twee weken geleden woonde ik een lezing bij van neuroloog Barend van Kooten, welke niet alleen erg vermakelijk was maar me bewust heeft gemaakt van het volgende: we kunnen niet multitasken.

Was me dat even een openbaring. Multitasken is zo’n beetje het fundament onder mijn manier van leven. Multitasken is de kern van m’n dagindeling. Multitasken is bijna een religie, met Oprah (als dochter van de multitaskgodin), die het heilige woord verspreid. En nu blijk ik neurologisch gezien niet in staat tot multitasken....

Het zit een beetje zo (mijn interpretatie van de theorie van dr. van Kooten, do correct me if i’m wrong): Bij alledaagse handelingen doe je een beroep op je werkgeheugen. Dit werkgeheugen heeft maar een beperkte capaciteit. Wanneer je wat dan ook doet, heb je eigenlijk de volledige capaciteit van je werkgeheugen nodig. Wanneer je twee dingen tegelijk doet (aka multitasken), deel je de capaciteit op. Je besteed dan niet 100% procent van je werkgeheugen, maar 50%. Je doet het dan dus maar voor de helft.

Vaak, wanneer we denken dat we aan het multitasken zijn, switchen we steeds van taak. je doet even het een, dan doe je even het ander, dan weer terug naar het een, onder de noemer multitasken. Dit kost, volgend dr. van Kooten heel veel energie. En dit is dan ook waar ik mezelf heel erg in herkende. Ik ben nooit met 1 ding tegelijk bezig. Ik doe altijd meerdere dingen op hetzelfde moment, behalve wanneer ik in de bioscoop zit of wanneer ik slaap. Ik doe dit onder de noemer ‘efficiëntie’ terwijl het blijkt te resulteren in een staat van uitgeblustheid.

Mijn goede voornemen is dus om niet meer te multitasken. Wel ga ik me focussen op dat ene ding waar ik mee bezig ben (het versturen van een mail, gesprekje met een leerling, nuttigen van mijn avondmaaltijd, telefoontje met m’n moeder,etc.), zonder tegelijkertijd andere dingen te doen. Is dit dan wat men bedoeld met mindfullness? Even bewustzijn van het moment? Hoe dan ook, ik heb er afgelopen zondag mee geëxperimenteerd en het bevalt reuze goed: rust in m’n hoofd, rust in m’n lijf, heerlijk!