Als een riet aan het water; de wind streelt en fluistert wat mij ontzegt is

en ik blijf staan

Ik kijk naar de mensen die rondlopen. Ik vraag me soms af waar ik mee bezig ben. Ik mis je armen om mijn middel. Ik weet dat we elkaar maar 1 dag hebben gezien maar je hebt zoveel in mij losgemaakt. Ik kijk naar de mensen die verliefd en klef bezig zijn. Ik wil tegen hun schreeuwen. Ik zal je nooit meer zien. Ik wil je zien. Ik wil je zien lachen. Ik heb je nog lief. Ik heb je zo hard nodig mijn lief.

Ik sta op en loop terug naar het hostel. Ik weet het niet goed meer. Ik kijk naar de mensen om mij heen. Ze zijn zo verliefd bezig. Ik kan het amper accepteren. Ik ga op mijn bed liggen en kijk naar het plafond. Waar ben je nu mijn lief. Waar dans je. Waar ben je. Ik besluit om met de meiden in het hostel te blijven. We praten maar we praten niet over jouw. Ik wil je lippen op de mijne voelen. Ik wil je nu zien. Ik kijk naar de jongens die ook de keuken inlopen. Ze zijn niet zoals jij. Ze hebben een blonde haren en blauwgroene ogen. Ze zijn niet zo anders zoals jij was.

De dagen gaan voorbij. Over 2 uur vertrekt mijn terug naar Nederland. Ik wil er niet aan denken. Ik heb hier zo goede tijd gehad. Ik zie R en T in de keuken staan. Ik ga bij ze zitten. We praten over de laatste dingen en dan besef ik dat het tijd is om echt te gaan. Ik pak mijn backpack en zeg gedag tegen de mensen. In de trein terug naar Nederland blijf je in mijn gedachten zitten. God wat zou ik je graag bij mij hebben. Je bent alles wat ik zoek. Je bent goed met cijfers. Beide gaan we goede leraren worden. Jij hebt ook een passie voor lesgeven. Je studeert in Engeland terwijl ik hier in Nederland ben. Ik hou van je. Dat wil ik zeggen maar ik krijg de woorden niet uit mijn mond. Ik hou niet van je. Ik wil je gewoon graag zien.

Wat als wij elkaar in een andere tijd hadden ontmoet. Waren we dan samen geweest. Hadden we dan wel gezoend in de bar. Waren we dan naar jouw hotel gegaan. Hadden we daar dan de nacht doorgebracht. Hadden we gezoend. Hadden we ons gedragen zoals verliefde stelletjes dat doen. Ik zou het niet weten. Ik wil het niet weten want ik wil niet non stop aan je denken. Het is nu de zaterdag na mijn vakantie. Ik ben dinsdag terug gekomen. Nu ben ik weer hier in Nederland. Ik wil hier niet zijn. Ik wil terug naar Leuven. Ik wil een nacht met jouw beleven. Ik wil met je dansen op de straat. Ik wil je lippen op mijn mond voelen en je handen op mijn heupen. Ik wil los gaan met je in het cafe. Ik wil de tijd vergeten. Ik wil die stap zetten die ik niet heb gezet toen.

Het regent terwijl ik dit schrijf. De regen tikt tegen het raam. Juist daarom ben ik dat ik je mis. Ik had met je mee moeten gaan toen je het vroeg. Toen je voorstelde om samen iets te gaan doen. Je wou Leuven verkennen. Ik had ja moeten zeggen tegen dat idee. Het leek mij wel een goed idee. Samen Leuven zien. Samen wandelen. Samen genieten die mooie stad. Ik had niet ja moeten zeggen tegen J. Dan hadden we nu misschien nog contact gehad.

Ook toen ik zowat in paniek stond was je daar. Je armen om mij heen. Je probeerde alles om mij kalm te krijgen. Ik voel je armen nog om mij heen. Je armen trokken mij helemaal tegen je aan. Je was daar. Je was daar voor mij. Ook toen je mij kuste. Je was daar. Je dacht dat je mij daardoor kalm kreeg. Eerlijk gezegd zorgde dat voor meer chaos en paniek want je liet mij dingen voelen waar ik zo hard naar verlangde.

Ooit ga ik je weer zien. Misschien zijn we dan beide verloofd. Misschien heb jij een lieve vrouw en kinderen. Misschien ben ik dan nog steeds single. Maar we zullen elkaar zien. Want als het voorbestemd is weet ik dat het goed komt. Misschien vinden we elkaar dan terug in een hostel. Net als de eerste keer. Dan ben je ook onwijs laat in het hostel. Misschien slapen we dan op dezelfde kamer. Dan is het weer jij en ik. Ik mis je denk ik. Ik zou het zo graag nog een keertje over doen. Jouw zien. Je lieve lach zien. Je blije gezicht zien. Je straalde. Ik straalde.

Ik zou alles er voor over hebben om je nog 1 keer te zien. Nog keer 1 keer met je te dansen in een café ergens in Leuven. Ik zou er alles voor over hebben om nog 1 keer dat te voelen wat je mij liet voelen die nacht in Leuven. Toen je voorstelde om mee naar het hotel te gaan kreeg ik schrik. Ik wou wel maar ik was ook heel erg bang. Wat als we daar verder waren gegaan dan gewoon zoenen. Was ik daar wel klaar voor. Was ik er klaar voor om mij aan je te gaan. Mijn hart zegt ja maar mijn gedachten zeggen dat ik het niet had moeten doen. Het was niet de juiste tijd om dit moment te beleven.

Er was een meisje. Ik noem haar vlinder. Vlinder is een meisje dat gewoon haar eigen ding doet. Ze schrijft teksten, houd van muziek en is graag in de kerk. Vlinder is het soort meisje dat niet gaat oordelen over anderen. Vlinder kende het woord homoseksualiteit niet goed totdat ze mee in aanraking kwam op het vmbo.

Vlinder vond het vreemd. Wat hield dat dan in. Was dat wel leuk. Zoenen met een meisje. Gaf het vlinders. Wat was zo fijn aan zoenen. Vlinder was het soort meisje dat liever met een jongen werd gezien. Vlinder is wel een paar keer verliefd maar dat liep gewoon niet zo. Tot dat ze op een site belande. Daar waren verhalen over gay mensen. Vrouwen die met elkaar zoende en dat soort dingen. Een nieuwe wereld voor vlinder werd bekend. Maar was die wereld wel fijn. Vlinder wou er niet zoveel van weten omdat het niet in haar perfecte plaatje paste. Totdat ze een meisje leert kennen dat de ware voor haar kan zijn. Vlinder kijkt niet naar het uiterlijk maar naar het innerlijk. Vlinder heeft fouten gemaakt in relaties.

Dat weet ze ook heel erg goed. Maar toch. Ze leerde bloem. ( ik noem haar bloem) kennen. Bloem was gewoon haar zelf. Ze hielpen elkaar al hadden ze elkaar nog nooit gezien. Het contact ging verder. Maar vlinder vond het ergens wel heel erg eng. Wat je kan niet verliefd zijn op een meisje. Ze kwam uit een heel christelijk gezin. Dat mocht niet. Toch wou ze haar gevoelens niet verbergen. Ze verlangde er naar om bloem te zien. Het verliefde gevoel werd steeds heftiger als ze bloem sprak.

Bloem liet haar merken dat ze vlinder accepteerde. En hier was vlinder heel erg blij mee. Vlinder was gewoon vlinder bij bloem. Ze gingen elkaar zien. Maar die dag liep anders. Vlinder wou het liefste bloem zoenen. Maar was bang. Bang dat het niet zou gaan werken. Bloem had het door. Bloem wist dat vlinder haar zelf niet accepteerde. De tweede ontmoeting was blij Bloem. Vlinder wou weten hoe het was om te zoenen. Vlinder zoende bloem. Maar bloem reageerde niet op op haar. Vlinder was er kapot van maar ze liet het niet merken. Vlinder wou gelukkig zijn. De derde ontmoeting was blij vlinder thuis.

Vlinder had zich er helemaal op verheugd. Vlinder zoende bloem opnieuw. Maar bloem reageerde niet op haar. Bloem wou dat vlinder open kaar ging spelen tegen haar familie maar dat kon vlinder niet. Vlinder was gewoon super bang. Ze knuffelde en de gevoelens werden steeds sterker voor vlinder. Vlinder wou gelukkig worden met bloem. Maar het kon niet. Ze was bang voor de afwijzing van andere. Bloem wist dat het heel erg moeilijk was voor vlinder maar ze wou niet langer meer wachten. Het zou voor bloem de eerste relatie zijn met een meisje maar dat zou het ook zijn voor vlinder. Ze gingen een weekend weg. Bloem was heel erg duidelijk tegen vlinder.

Vlinder was nogal knuffelig. Raakte bloem steeds aan. Wou super lang met bloem in bed liggen. Maar bloem was er klaar mee. Het brak het hart van vlinder. Vlinder leerde via bloem een meisje kennen. Haar naam was blue. Blue was het soort meisje waar vlinder eerst niet zou opvallen. Maar door de lange chatberichten leerde ze elkaar beter kennen. Blue was het soort meisje dat vlinder eigenlijk wel heel erg leuk vond. Maar wat vlinder eigenlijk deed was blue zien als een vervanging voor bloem. Iets wat ze niet had moeten doen. Blue en vlinder gingen elkaar zien. Vlinder was niet zo zeker van de ontmoeting. Ze had het bloem niet eens vertelt dat ze blue zou gaan zien. Blue stond haar op te wachten. Ze keek blue aan. Ze was echt verliefd op blue maar waarom voelde het dan allemaal zo vreemd.

Blue en vlinder zoende wel. Zelfs meerdere keren dat weekend. De eerste keer was gewoon een kus op de lippen. De tweede keer was in haar woonplaats. De derde keer ook. De derde keer besloot vlinder blue gewoon te zoenen. Ze voelde de lippen van blue op die van haar en ging helemaal op in de zoen. Het voelde zo goed maar het voelde ook weer zo fout. Want dit had niet mogen gebeuren. Tijdens de laatste kus zag vlinder bloem voor haar ogen. Ze schrok en wist dat ze nog niet over bloem heen was. Vlinder worstelde hier nog anderhalf jaar mee. Tijdens de laatste keer dat vlinder bloem zag had ze eindelijk open kaart gespeeld na bloem.

Bloem wist het allemaal. Ze wist dat vlinder zichzelf niet kon accepteren. Al vond ze het ergens wel raar dat in de tussentijd vlinder zich wel focuste op jongens. Vlinder kon het gewoon niet. Na die ontmoeting heeft vlinder het tegen een paar mensen gezegd die ze vertrouwde. Ze vonden het niet vreemd maar sommige konden het niet accepteren en dat deed vlinder heel erg pijn. Want ze had het gevoel alsof ze in een leugen leefde. Ze wou gewoon gelukkig zijn. Tot de dag van vandaag heeft vlinder er nog steeds spijt van. Spijt er van dat ze het niet eerder tegen bloem had gezegd. Ze denkt regelmatig aan het wakker worden naast bloem.

Bloem die dan altijd haar armen om vlinder sloeg en haar terug knuffelde. Iets wat vlinder heel erg fijn vond. Of de momenten van hele goede gesprekken. Vlinder mist het allemaal. Maar ze mist vooral haar vriendin. Niemand kon in haar ogen bloem vervangen. Bloem had iets wat vlinder nog nooit in andere had gevonden. Bloem voelde als een soulmate voor Vlinder maar vlinder besloot om het wel achter zich te laten en te kijken naar te toekomst. Ze weet dat ze verder gaat in de toekomst maar diep van binnen voelt het niet fijn. Ze mist bloem met heel haar hart. Want het voelt alsof er een deel van haar hart nu ontbreekt en dat vind vlinder niet fijn. Ze is benieuwd hoe het met bloem gaat.