#mijmering

mijmerend kijk ik door mijn wimpersnaar wiebelend en draaiend de werelddan richt ik mijn blik naar binnenwaar rust en stilte mij begeleidtstap voor stap tot stilstand komenmezelf de ruimte en adem gevendzoek ik de vitaliteit in het momentom bewust te kunnen blijven levenwat zie jij, als je dat ook zou doenis het ongemakkelijk en nieuwal schudt soms ook de wereldcontact en verrassing vragen…

het geluid van de hemel stil en sereen als een vredig zachte bries de fluistering de sterren in donkere nacht een symfonie van rust de zonsondergang kleurt stil dansen in ongestoorde dromen het geluid van de hemel eeuwig gehoord lied in de stilte van ons zijn

ik zie de wolken boven mij zwevend in de blauwe lucht ik vraag me af wat ze zien vraag mij af waarom soms ze met pijpenstelen huilen ik luister knapperend vuur zittend in zijn warme gloed dat niet meer nodig heeft dan wat takken en bladeren om de harten te verwarmen zachtjes waait er een wind die mijn huid teer fluistert als ik tussen bomen dwaal die gezochte koelte geven wanner hitte mij…

op de schommelbank

verloren in gedachten

de katten spelen

Luister naar je hart

Ik wandel door het bos Gedachteloos schop ik tegen een steen Of toch? Schiet door mij heen Waarom komt er nu zoveel emotie los?   Diep van binnen schreeuwt iets om aandacht Dat stemmetje dat ik steeds negeer Want dit gevoel wekt steeds maar afkeer Het is iets wat je niet verwacht   En steeds omhoog komt als je pijn hebt Geen pijn op fysiek niveau, maar iets ongrijpbaars Het zit in je hart en dat…