#kitapp

Kapalı kapı yoktur,

Olur ya bir gün denk gelirsin diye yazıyorum, çünkü içimde sana dair susturamadığım bir sızı var; ne kadar unuttum desem de, içimde hâlâ adını fısıldayan bir sessizlik taşıyorum. Sana hiçbir zaman tam olarak anlatamadığım şeyler var; belki de anlatmaya cesaret edemediklerim… Ben seni severken hep bir mesafeye razı oldum, seninle yan yana yürüyememeyi kabullendim ama içten içe her gün biraz daha eksildim. Ne zaman ellerine uzansam, sen hep birkaç adım daha geri çekildin. Kalbimde ne kadar yerin varsa, o kadar yokluğun oldu sonra. Beni hep yarım bıraktın, belki farkında bile olmadan. Gözümde büyüttüğüm küçük mutlulukların bile hep tedirginliğini yaşadım, sanki her şey bir anda elimden alınacak gibiydi. Beni sev istedim, sadece olduğum hâlimle sevilmek… Sahiplenilmek… Adını anarken içimde yankılanan boşluğun dolmasını istedim. Fazla bir şey istemedim aslında; sadece kalbime konuk olmanı, orada biraz huzur bırakmanı… Ama sen gelmedin, ya da hep yarım geldin. Şimdi ise her gece ettiğim duaların yalnızca bir tanesine sıkıştı bütün dileklerim: Allah’ım, beni kalbinde taşımayanı, aklımdan da alsın.

'Beyin hayaller ülkesine gömülünce gözler dünyaya kör kör bakardı.'