#keramet

Yaşanmış müthiş bir olay.

HİÇ olmayı başarabilmiş bir mübarek kadın...

FATMA NİNE.

ÜÇ KERÂMET...

Yıl 1983. 17 Nisan Perşembe günü, Kur’ân kursları müfredat programına göre; akāid dersimizin konuları olan mûcize, kerâmet ve istidrac mevzularını işlemiştik. Mûcizelerden bilhassa Peygamber Efendimiz’in ve diğer Peygamberân-i İzâm Hazerâtının mûcizelerinden örnekler verip izah etmiştik.

Evliyâların kerâmetleri izah edilip örnekler verildi. Ancak, öğrencilerin bunu daha iyi anlayabilmeleri için canlı bir örneğe ihtiyaç vardı.

Öğrencilere;

“–Günümüzde de böylece kerâmet gösterecek evliyâlar var. Ziyaret etmek ister misiniz?” diye sorunca, öğrenciler bir el yerine iki ellerini kaldırarak ziyaret etmek istediklerini söylediler ve;

“–Hocam; o evliyâ nerede, söyler misiniz?” diye ısrar etmeye başladılar. Onlara;

“–Ziyaret edeceğiniz velî uzak bir yerde değil, kursumuza yüz metre kadar yakın bir yerde. Ders çıkışında, sizi onu ziyaret etmeniz için göndereceğim. Keşif ve kerâmeti canlı olarak yaşayacak ve öğreneceksiniz.” dedim.

Öğrenciler;

“–Sağ olun hocam, hemen gidelim!” deyince;

“–Sabırlı olun, her iş; usûlüne uygun ve zamanında yapılmalı, dersimizi bitirince göndereceğim. Bir işi yaparken, o işi bitirmeden diğer bir işi ihmal etmek doğru değildir. Her ikisini de ihmal etmeden zamanında yapmak fazîlettir.” dedim.

Kursta dördüncü ders bitmiş, beşinci yani son derse girmiştik. Derste tesettürün Allâh’ın emri olduğu, bundan dolayı kadının Kur’ân’a göre örtünmesinin farz olduğu meselesini ilgili âyet ve hadislerle izah etmeye çalıştık.

Ondan sonra defterlerine sözlerinin kime ait olduğunu bilemediğim şu şiiri yazdırmıştım:

Örtün namusun senin, ey müslüman kadını,

Tesettürle dünyaya duyurdun sen adını.

Ne demişti vatanı dört bir yandan kuşatan:

«Hanımının örtüsü bu milleti yaşatan.»

Sende bir sır gizlidir, ey gönüller fatihi,

Senin örtüne bağlı, milletimin talihi.

Annesin; olacaksın, genç nesiller annesi,

Yırtacak engelleri, nûrunun pervanesi.

Vatanımın mührüsün, gözümüzün nûrusun,

Yüce Allâh’ım seni kem gözlerden korusun...

Paydos vakti gelmişti. Öğrencilerimi; gerekli konularda bilgilendirerek, Pamukova’mızın Derebaşı Ninesi diye tanıdığı Fatma Ninemiz -kuddise sirruhâ- Hazretleri’ne selâm ve hürmetlerimin kabulü dileğim ile ziyarete gönderdim. Ziyaret esnasında vukû bulacak fevkalâde şeylere dikkat etmelerini ve sohbet ederse not almalarını tembih ettim. Sabah görüşmek üzere öğrencilerle vedâlaşıp ayrıldık.

Ertesi gün ilk derste, sınıftaki öğrencilerimde başka bir hâl vardı. Ziyaretle ilgili bilgi vermek için sabırsızlanıyorlardı. El kaldırıp anlatmak isteyen öğrencilere;

“Bak yavrum, şimdi şu saatte Kur’ân-ı Kerim dersi var. Dolayısıyla bu saatte onunla meşgul olacağız. Ders bitiminde (teneffüste) konuyu görüşürüz.” dedim ve derse başladık. 45 dakika dersten sonra, teneffüste öğrencilerin hiçbiri teneffüse çıkmadılar. İçlerinden hâdiseye hâkim, nâtıkası düzgün olan bir öğrencim; şimdi bir Fâtihamıza muhtaç, deprem şehidi diyebileceğim Hikmet Hanım kızımıza söz verdim. Şunları anlattı:

“Hocam, sizden ayrılıp Fatma Nine’nin yanına gittik. Selâm verip, elini öptük. Bize gösterdiği yerlere oturduk:

«Hoş geldiniz, Kur’ân bülbülleri!» diyerek bize iltifatta bulunduktan sonra ilk sözü;

«Evlâdım, defterini aç. Hocanızın yazdırmış olduğu ‘Örtün Namusun Senin’ şiirini bir oku da dinleyelim.» oldu. O an, hepimiz şaşırdık. Birbirimize bakmaya başladık. Çünkü hocamızın yazdırmış olduğu şiiri yarım saat önce yazmıştık. Kendi kendime;

«İşte kerâmet bir...» dedim. Şiiri açıp okudum, çok beğendi:

«Aferin benim kızım mâşâallah.» dedi.

«Kızım, benim hâlimi merak ediyorsunuz, onun için beni ziyarete geldiniz. Hocanızın dün size anlattığı mûcize, kerâmet Allâh’ın bir lütfudur. Allâh’ın kudretinin peygamberlerden zuhur etmesine mûcize, velî kullarından zuhur etmesine kerâmet denir. Allâh’ın kudreti yavrum, bizde bir şey yok...»

«Ben, tamam kerâmet iki...» dedim. Çünkü olayları görmüş gibi anlatıyordu. Bir müddet sükût etti, sonra;

«Kızım, hocanızın hürmet ve selâmını niçin söylemediniz? Sizi, buraya uğurlarken selâm söyleyip; ‘Orada zuhur edecek fevkalâde şeyleri not edip, sohbet ederse sohbetini yazın.’ diye tembih etmedi mi? Hem de kızım, seni sözcü seçti.»

«Tamam, kerâmet üç...» dedim.

Fatma Hanım Ninemiz;

«Soracağınız bir şey var mı kızım?» deyince birden soracağım şeyi unuttum. Bunun üzerine Fatma Nine;

«‘Bu keşf u kerâmete nasıl sahip oldunuz?’ diye soracaktın ya kızım...» deyince beni bir ağlama tuttu. Ağladım. Sonra;

«Evet efendim, aynen benim soracağım şey de o idi.» deyince Fatma Ninemiz konuşmaya başladı:

«Bak kızım, fakir sahip olduğum bu keşf u kerâmete şu sûretle nâil oldum. Allâh’ın rızâsına ermek ve Allâh’ın gazabından kurtulmak için nefsânî arzuları terk ettim. Rabbime kul olabilmenin gayreti içinde oldum. Annemin;

İki adımdurur derler bu râh’ın zîr u bâlâsı

Biri nefse kadem basmak biri Sultân’a ermektir.

sözünü düstur edinerek, daima nefsimi muhafaza ettim. Nâ-mahreme asla âzâlarımı, bedenimi hattâ saçımın bir telini dahî göstermedim. Yemeklerimi daima evlâd u iyâlimle yedim. İmam Ali -kerremallâhu vechehû- Efendimiz’in;

‘Bir kimse, dünya hayatında cehennemlik birisini görmek isterse; evlâd u iyâlini terk ederek ve hizmetçilerini karşısında dikerek yalnız başına yemek yiyen kişinin yüzüne baksın.’ sözünden çok etkilendim. Bundan dolayı ben, tek başıma yemek yemekten kaçınırım. Yemek yerken Allah Teâlâ’nın emirlerini onlara tebliğ ederim. İyiliği emreder, onlara tatlı sözler söyler, onları sevindiririm. Zira en büyük hayır ve sadaka evlât ve iyâline ikram etmektir.

Ezan okunmadan evvel o vaktin namazını kılmak için abdest alır, Allah Rasûlü’nün sünnetine tâbî ve sâlihlerin sîretlerine iktidâ ederim.

Abdestli olarak ölen kimsenin şehid olarak öleceğine dair, Allah Rasûlü’nün mübarek sözlerini daima hatırda tutarak abdestli ölmek için, devamlı abdestli gezer ve abdestli olarak yatarım. Okunan ezâna, mutlaka icâbet ve itâat ederim.

Zübeyde Hatun’u anlatayım:

Zübeyde Hatun, Harun Reşid’in en sevgili ailesi idi. Birkaç tel saçı nâ-mahreme göründüğü için;

‘Nâ-mahremin gördüğü saçı başımda taşımam!’ diye bütün saçlarını usturaya vurdurmuştur. Allah rızâsı için, Allâh’ın emrine uyarak başını örtmek, şereflerin en yücesidir.

Kızım!..

Erkek mü’minin kırk senede eremediği makama, siz kırk günde erebilirsiniz. Hanımlığını bil, ırzına ve iffetine sahip ol, namazını kıl, kocana itâat et, kanaat ehli ol, israftan kaçın, kocana karşı hiçbir zaman;

‘Senin neyini gördüm ki?’ deme. Nankörlük etme, erkeğinin yüzüne çatık kaşla ve asık suratla bakma, tatlı dil ve güler yüzle onu teselli eyle, derdine ortak ol! Onun için Allah Teâlâ’ya duâ et. Âsî bile olsa, ıslâhı için duâ et. Yine de kendisine itâatte kusur etme. Getirdiğine râzı ol ve kanaat eyle, hakkını ödeyemezsin.

Kadının kocasına itâati, kulun Allâh’a itâati gibidir.

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz;

‘Bir kadın, beş vakit namazını kılar; Ramazan’da orucunu tutar; ırz ve iffetini muhafaza eder; kocasına da itâatte bulunursa; o kadın, sekiz cennetin hangi kapısından dilerse cennete girsin.’ (İbn-i Hibbân) buyurmuşlardır.

Diğer bir hadîs-i şerifte de;

‘Kadının hayırlısı; ırz ve iffetini muhafaza eden, kocasının malını israf etmeyerek koruyan, nefsini nâ-mahreme karşı sakınandır.’ buyurulmaktadır.

Allah Teâlâ’ya ve kocasına mutî bir kadın; erkeğinin elbisesini yıkadığı vakit, Allah o kadına bin sevap yazar, geçmiş günahlarından bin günahını affeder. Yerde ve gökte ne kadar mahlûkat-ı ilâhî varsa o kadın için istiğfar ederler. Cenâb-ı Hak, o kadın için cennette bin derece ihsan buyurur.

Kadının iplik dokuması, elbise dikmesi, yemek pişirmesi, dünyaya çocuk getirmesi ve çocuğunu emzirmesi, düşman ile gazası gibidir. Kendisine düşmanla cenk etmiş kadar sevap verilir.

İmâm-ı Ali -kerremallâhu vechehû- Efendimiz, bir gün Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’in ağladıklarını gördü ve sebebini sordu. Buyurdular ki:

‘–Mîracda ümmetimden birçok kadınların azâba uğradıklarını gördüm. Şimdi, onların hâllerini hatırladım da onun için ağlıyorum.’

Hazret-i Ali -radıyallâhu anh- buyurdular:

‘–Acaba, onların azaplarına sebep neydi?’

-Aleyhissalâtü ve’s-selâm- Efendimiz buyurdular:

‘–Kocalarına ihânet etmeleri; kocalarını, dilleriyle incitmeleri sebebiyle bu azaba müstehak olmuşlardı.’

Yine Allah Rasûlü -sallâllahu aleyhi ve sellem- bir gün kadınlara hitaben şöyle buyurdu:

“Ziynet eşyalarınızdan tasaddukta bulunun, çünkü ben, cehennemliklerin çoğunun kadınlardan oluştuğunu gördüm.”

Bunun üzerine kadınlar;

“Neden ey Allah’ın Rasûlü!” diye sordular.

Efendimiz şöyle cevap verdiler:

“Zira siz kadınlar çok şikâyette bulunuyor, kocalarınıza nankörlük ediyorsunuz!” (Buhârî, Iydeyn 7)

İnsan, ne yapıp yapmalı, kendisini çekip çevirmeli; Kur’ân’ın boyasıyla boyanmalı; Rasûl -aleyhisselâm-’ın ahlâkı ile ahlâklanmalı; her nefes, ölümü düşünmeli; kabrin haşyetini, mahşerin şiddet ve dehşetini tefekkür etmeli ve Allah Teâlâ’ya hesap vermeye hazırlanmalıdır.

Kuşeyri Risâlesi

Kâmil bir insan olmayı belirleyici yegane unsur 'istikâmet' tir.

Şerîatı bütün erkânıyla yaşamak hususundaki istikâmet en büyük kerâmettir. İstikâmet kerâmetin ta kendisidir.

Evet velayetin kerameti olduğu gibi, niyet-i hâlisenin dahi kerameti vardır. Samimiyetin dahi kerameti vardır..