#veliler

Demişlerdir ki: Velînin bir sıfatı da, kendisinde hiçbir korku halinin olmamasıdır; çünkü korku, ya ileride sevilmeyen bir şeyin başa gelmesinden ileri gelir yahut sevilen bir şeyin ileride elden kaçırılacağı endişesinden kaynaklanır. Velî ise, içinde bulunduğu vaktin derdindedir. Onun için gelecek beklentisi yoktur ki, (ileride olacak veya olmayacak) bir şeyden korksun.

Velî için (Allah'tan başka) bir korku olmadığı gibi bir ümit ve beklenti de yoktur. Çünkü ümit, ya sevilen bir şeyin ele geçmesi veya hoşlanmadığı bir şeyin ortadan kalkıp gitmesi için olur. Bunlar da şimdiki halde değil, ileride olacak şeylerdir. (Velî hali ile meşguldür, gelecek beklentisi ile avunmaz).

Velînin bir alâmeti de kendisinde herhangi bir üzüntü ve kederin bulunmamasıdır. Çünkü hüzün, kalbin katılığından (ve hakikate perdeli oluşundan) ileri gelir. Kim başına gelen şeylere rıza aydınlığı ve ilâhî emirlere uyma rahatlığı içinde olursa, artık onun için herhangi bir üzüntü olur mu?

Peygamberimiz aleyhissalâtu vesselâm buyuruyor ki "Alimin ölümü alemin ölümü gibidir".

Seyyid Muhammed Raşid Hazretlerinin damadı ve halifesi olan ve kıymetli büyüğümüz Seyda Molla Ahmed el Vân-i Hazretleri rahmeti Rahmana kavuşmuş.

Cenâb-ı Hakk Seyda Hazretlerine rahmet eylesin, makâmı âli olsun. Rasûlullâh Efendimiz Hz. Muhammed Mustafa (sallallahu aleyhi ve sellem)'e komşu olsun. Yapmış olduğu irşad faaliyetlerini ve hizmetlerini ahirette yoldaş eylesin. Tüm muhibbân ve dostlarının başı sağolsun. Hepimizin dönüşü ancak ve ancak ezelî ve ebedî olan Hz. ALLAH (Azze ve Celle)'ye dir.

“Ârif, Allah Teâlâ’nın zikrinden daha çok sevdiği bir şeyi bulunmayan kimsedir.”

Padişahından halkına Hak dostlarına karşı müstesnâ bir edep ve muhabbetle temâyüz etmiş olan Osmanlı’nın son günlerine dek Boğaz’da deniz seferi yapan kaptanlar; yolcularını, Üsküdar’dan geçerken Azîz Mahmûd Hüdâyî -kuddise sirruh-‘un, Beşiktaş önünden geçerken Yahyâ Efendi Hazretleri’nin dergâhlarına, Beykoz’dan geçerken de Yûşâ aleyhisselam’ın tarafına doğru tevcih ederek “Fatiha”ya dâvet ederlerdi. Bir zamanlar İstanbul halkının, beldelerinde medfun olan büyük velilere karşı edebi işte böyleydi!

Müminler, Velileri Kabulde Birkaç Sınıftır;

-"Bir kısım insan, önceki devirlerde yaşayan velileri kabul eder, fakat sonraki devirlerde yaşayanların veliliğini inkar eder. Bunlar, insanların en kötü durumda olanlarıdır.

-Bir kısım insan, önce ve şimdiki zamanda velilerin varlığını kabul eder, fakat onların yaşadıkları zamanda halkın içinde gizli olduklarını söylerler. Böyle düşündükleri için Allah ﷻ onları, bu velilerin bereketinden (terbiye ve feyzinden) mahrum bırakır.

-Bir kısım insan da zamanlarında yaşayan velileri kabul eder, onları tanır, onları bereketiyle pek çok hayır elde eder, kendilerini yüceltir; onlara karşı son derece hürmetli davranır. Bunlar Allah'ın, ‎ﷻ kendisine ulaştırmak ve huzuruna yaklaştırmak istediği saadet ehli kimselerdir.

“Dünya durduğu ve dine bağlılık devam ettiği sürece bu ümmetin içinden Allah Tealâ’ya davet eden kullar eksik olmaz. Bir kısmı Allah Tealâ’nın hükümlerine davet eder, bir başka kısmı da Allah Tealâ’yı tanımaya davet eder. Birinci kısım âlimler, ikinci kısım ise velîlerdir.”

Doğruların güzel yüzlerindeki nur, bedenleri yok olsa da kıyamet gününe kadar kalır.