#idees

“Κάνεις τόση γυμναστική γιατί φοράς μπλούζα; Βγάλε την να γυρνάει πιο εύκολα η κιθάρα αν θες ποτέ βοήθεια να γδυθείς, μπορώ να σε γδύσω εγώ”. Αν ένας πενηντάρης παρουσιαστής το έλεγε σε μια εικοσάρα τραγουδίστρια θα μιλούσαμε για σεξουαλική παρενόχληση και πολύ καλά θα κάναμε. Όταν όμως το ξεστομίζει η Κατερίνα Βρανά σε ένα νέο αγόρι,στον ημιτελικό της eurovision σφυρίζουμε αδιάφορα και χειροκροτάμε. Η παρενόχληση δυστυχώς, δεν κάνει διακρίσεις σε φύλα. Και ενώ αρχικά λέμε μπράβο που μπαίνει στο τιμόνι της παρουσίασης μια γυναίκα με αναπηρία στην συνέχεια θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι έχει να μας πει αυτή η γυναίκα και με ποιο τρόπο το λέει.

Η Κατερίνα Βρανά με το δήθεν καυστικό της χιούμορ της που καταλήγει σχεδόν πάντα εξαιρετικά επιθετικό και ακαλαίσθητο έκρινε πως έπρεπε να κάνει “οbjectify” και υπερασπίστηκε την επιλογή της με θράσος γιατί όπως είπε αυτό είναι το brand της. Σε απλά ελληνικά να φερθεί δηλαδή σε ένα άτομο ως αντικείμενο ή ερωτικό αντικείμενο αδιαφορώντας για το πως μπορεί να νιώθει. Μάταια προσπάθησε να τα μαζέψει ο Καπουτζίδης κάνοντάς της διακριτικά την παρατήρηση, εκείνη το χαβά της. Προφανώς θεώρησε ότι ένα νέο αγόρι που θέλει να κάνει καριέρα στη μουσική οφείλει να ακούει τις χαζομάρες μιας "διάσημης"" stand up comedian που κατά τα άλλα σηκώνει ψηλά τη σημαία του - δικού της- δικαιωματισμού.

Το σενάριο βάσει του οποίου παρουσιάζονταν οι διαγωνιζόμενοι στο μαγνητοσκοπημένο κομμάτι της εκπομπής ήταν διανθισμένο με πολλά ερωτικά υπονοούμενα. Ακαλαίσθητα αστεία με αγγούρια, μπανάνες, πολίστες με μαγιό, φλερτ, πεσίματα και πολλά στερεότυπα μιας άλλης εποχής. Για να καταλήξουμε στο live και στην εκθαμβωτική εμφάνιση της παρουσιάστριας Μαγγίρα από την οποία η Βρανά ζήτησε να περάσει μπροστά στη σκηνή και να δείξει "πόσο γκομενάρα είναι" κάνοντας και μια στροφή. Η κάμερα της ΕΡΤ έκοψε φυσικά το γκρο πλαν των οπισθίων αλλά μετά από λίγη ώρα η πασαρέλα επαναλήφθηκε για να τη δούμε "κανονικά" όπως είπαν.

Η Αθηνά Ωνάση φάνηκε σε πολλούς οστεώδης και έπρεπε να το πουν. Η Μαρσώ τσουπωτή και πάλι έπρεπε να το πουν. Σε μια κοινωνία που ο άνθρωπος έχει κατακτήσει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος υπάρχουν πάντα εκείνοι που επιλέγουν να κάνουν τη διαπίστωση “πάχυνες!” ή “αδυνάτισες!” και που τολμούν να ρωτήσουν ακόμα και το “γιατί;”. Το ξεστομίζουν λες και εργάζονται σε πρακτορείο μοντέλων ή λες και είναι οι ίδιοι μοντέλα. Άραγε όταν ρωτούν τι περιμένουν να απαντήσεις; Ναι έχεις δίκιο συγνώμη που στο έκανα αυτό; Όχι, έχεις άδικο ξανακοίταξέ με;

Το βέβαιο είναι πως σε έχουν κοιτάξει και μάλιστα, πολύ καλά αλλά όχι από ειλικρινές ενδιαφέρον. Στην πραγματικότητα εκφράζουν το δικό τους εσωτερικευμένο φόβο που δεν αφορά απλά το δικό τους σώμα αλλά ολόκληρη την προσωπικότητά τους που έχει πληγεί επανειλημμένα από ματαιώσεις, απορρίψεις, αποτυχίες, μη σωστές οριοθετήσεις και κακή διαχείριση εαυτού.

Μεταφέρουν την ψυχική τους αδυναμία σε τρίτα πρόσωπα για να μην κοιτάξουν τον εαυτό τους κατάματα στον καθρέφτη και δουν όλα όσα θα έπρεπε να έχουν αλλάξει οι ίδιοι σε επίπεδο νοητικό, όχι σωματικό. Διεκδικούν από εσένα, με περίσσεια παιδική ανωριμότητα όσα δεν μπόρεσαν να κατακτήσουν, ζητούν επίμονα κάτι από από την υπόστασή σου και τον κόσμο σου σαν να τους ανήκεις. Γιατί πολύ απλά στον καθρέφτη της ζωής τους προτιμούν να μεταφέρουν εσένα στη θέση του δικού τους αντικατοπτρισμού. Είναι πιο εύκολο και πιο ανώδυνο για εκείνους να θέτουν ζητήματα ζυγαριάς.

(oui je m'ennuie 🥲)