Hayat nasıl gidiyor? Sorusuna verilebilecek en olumlu cevap;‘sikayet etmek bi işe yaramıyor’ olurdu sanıyorum.Kırgınlıkların üzerine saplanan daha güçlü kırgınlıkların hediyesi olarak çıkan kamburunla ya yürümeyi öğrenirsin ya dahada üstüne koyarsın.Hafıza,silmiyor yaşadıklarını bırakmıyor sana sadece iyi olanları. Hatırlıyorum ,neredeyse bundan bir ay kadar önce sen üç dört mesajla bırakıp giderken beni, yalnız bedenimi değil duygularımı da terkederken ömrümün sonuna kadar taşıyacağım bir kambur edindiğimi bilmiyordum. Hatırlıyorum çıkıp giderken sen hayatımdan gözlerim narın en kırmızı haliydi ağlamaktan,gitmemen icin yalvarıyordu.Sesin,cümlelerin,hareketlerin ise oralı değildi.Hep aynı şeyi tekrar ediyorum,bir ay gecsede aynı seylerin tekrarı dilimde Yaz mevsimlerinde nasılda isterdim sana sarılıp uyumayı.Hava sıcak olsada terlesekde sarmaş dolaş pineklemeyi. Ağlamıştım sen giderken benden keşke o yaz buluşmalarımızda sana uzun uzun sarilsaydim Şimdi tekrarım hep bu oluyor, keşkeler yaratmamak adına hayatımda. Benim kamburum bu geçmişse senin kamburun bu keşke,biliyorum Şimdi yolumda komacan tecrübelerle yürüyor,keşkeler tutmamak adına istediğim herşeyi sıkı sıkıya tutuyor,istemediklerimi boşluğa salıyorum. Bi kadın buyutuyorum icimde, Hayatını mahvedebilirim dercesine yanaşmıyor bana, Oysa dese çoktan vereceğim cevap hazır bile, “Olsun,hayatımı mahvedebilirsin ama en azından hayatımda olursun” Belkide hayatını ben mahvederim diye yanaşmıyor,mümkün. Diyemiyorsa,olsun diye.Onun cevabı benimkinden başka. Içimde bi kadın buyutuyorum. Ya ben ona erken gidiyorum ya o bana geç,gelmiyor. Bununda cevabı hazır inan bana Sorsa derim; hiç geç kalmadın bana. Içimde bi kadın büyütüyorum Kamburuma kambur eklese,mahvetse bu hayatı sesim çıkmaz. Içimdekini görseniz küçücük,içimin içini görseniz benden büyük.

içimde/bir/kadın haberi/yok bendeki/yerinden