Jun 21, 2024
Sen benim yıldızımdın. Beni zifiri zindanlara kapatmadan önce...
Loading...
seen from South Africa
seen from United States
seen from Sweden
seen from United Kingdom
seen from T1
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Poland
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Sweden
seen from United States
seen from South Korea
seen from Germany
seen from United Kingdom
seen from Sweden
seen from France
seen from Türkiye
seen from China
Sen benim yıldızımdın. Beni zifiri zindanlara kapatmadan önce...
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
"Mümkün müydü, dünya nasıl benden daha uzun ömürlü olabilirdi? Ben onun içinde kaybolmuş değildim ki; o benim içimde hapsolmuştu..."
- Kayıp Zamanın İzinde II. Cilt, Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde sy. 934 - Marcel Proust
İMKANSIZ YOKLUĞA MAHKUM
İçimde sapasağlam bir varlık var
Yokluğu artık imkansız,
Varlık cehennemine hapsolmuş
Hasta bir ruhum var.
Her yanı yara bere içinde
En hassas noktasında hüzün yuvalanmış
Rengi gittikçe siyaha çalan
Çok ağır bir ruhum var
Taşımaktan yorulduğum
Sırtımı kamburlaştıran
Öyle ya da böyle bu beden içinde
Az çok yol aldı
Sürünerek yürürdü bu yollarda
Ne insanı sevebildi ne de hayatı
Hayallerine şahit oldum
Çoğusunda kaçıp göklere uçuyordu.
Ve hala anlamlandırmaya çalışıyor
Hayatı, Nefesi, Varlığı, Kendisini.
R.D.
Karanlığına hapsolduğum geceler..
Bugün bir duvarda şunu okudum;
'Nedenlere hapsolmuş bedenlerdeyiz.'
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Birinin beni omuzlarımdan tutup sertçe sallayarak "Bu sen değilsin, kendine gel" demesine ihtiyacım var. Benim bu olmadığımı biliyorum ama kendime de gelemiyorum.
Kendimi bir odaya hapsedilmiş gibi hissediyorum. Ayrıca odanın anahtarı da bende. Ama anahtarı kilide sokacak gücü bulamıyorum kendimde. Ya da sokmak istemiyorum.
Her ne kadar karanlıktan kurtulmak istiyor gibi görünsem de gerçekten kurtulmak istiyor muyum?
Artık emin değilim. Belki de karanlığa alışmışımdır. Belki de aydınlık korkutuyordur beni artık. Ya da karanlıkta olmak daha kolay geliyordur aydınlıkta olmaktan.