#duvarlar

"İçiliversem dem gibi, Kırılıversem cam gibi, Şamdanda yanan mum gibi, Sabahı görmeden bitsem..."

"Dünyada hayatın bir tek manası varsa o da sevmektir."

05.02.2024

Bir bilsen, ben seni kaç yoklukta bir varlığı arar gibi bağrıma bastım...

Yetişmiyor artık imdatlar ve bu acı hikaye senin virgülünde sona eriyor.

Hissediyorum, kalbimin atışını hissedemezken.

Benden beni alıp sonsuzluğa erişiyorsun.

Uslanıyorsun kurduğun düzende, yetişmez mutluluklara ulaşıyorsun çok severek.

Ben yokum.

Yıldızlar çalınıyor, yeryüzüne iniyor yaşamak.

Solmuş güllerin savaşı kalbimde bitiyor.

Gelmeyecek, sevmeyecek, bir daha gönül yuvamın parkesine ayak izini basmayacaksın.

Bir kulağım tıkanıyor aşka, "gitme" deyişini duyamıyorum, eşe dosta soruyorum; gitme dedi mi hiç bana? Ellerimde ölüyor umutlar.

Zalim adam, kaç asır tükeneceksin sevda harbimde?

Kaç yaprak daha dökülecek kalbimden sana, bilmiyorum.

Benim bildiğim bahar, bu değildi.

Son değildi...

Gittin.

O kadının kalbinde eşelendi sevdan.

Bir hak ediş oldun ona.

İki de çocuk doğdu mutluluğuna.

Birine yaşam, ötekine ölüm dedin beni andıkça.

Tezat güllerin kokusu değdi burnuma.

Hepsinde de ölüm gibi sen...

Zalim adam, bu duvarlar taşımıyor artık senli mutluluğu.

Paralel evrenin birinde bir cennet tiryakiliği sarıyor beni, orada mutluyuz.

Sen ve ben.

Biz tuvallerinde birbirine dolanıp hiç ayrılmayan iki sarmaşığız.

Götürsen ya beni, oraya.

O dünyaya.

Burada sensiz çok sıkıldım.

İzlesem bizi, bir film gibi.

Öyle kapasam gözlerimi, senli ayrılıklara.

Yanlış zamanda sığındığım yanlış doğrumdun.

Olamadık.

On yedi yerimden biçip acıyı; ekinime sensiz günleri ekledim, yaşarken temiz kaldım sandım.

Soysuz bir dilenci oldum aşkına.

Kurudu hasadından hasarına zulmeden iktidar.

Özledim, ayıp oldu hasrete.

Bu duvarlar! Ah! Seni bir daha getirmez duvarlar...

Yorgunum sevgilim, gözümün önünde öldürüyor seni ayrılık...