İMKANSIZ YOKLUĞA MAHKUM
İçimde sapasağlam bir varlık var
Yokluğu artık imkansız,
Varlık cehennemine hapsolmuş
Hasta bir ruhum var.
Her yanı yara bere içinde
En hassas noktasında hüzün yuvalanmış
Rengi gittikçe siyaha çalan
Çok ağır bir ruhum var
Taşımaktan yorulduğum
Sırtımı kamburlaştıran
Öyle ya da böyle bu beden içinde
Az çok yol aldı
Sürünerek yürürdü bu yollarda
Ne insanı sevebildi ne de hayatı
Hayallerine şahit oldum
Çoğusunda kaçıp göklere uçuyordu.
Ve hala anlamlandırmaya çalışıyor
Hayatı, Nefesi, Varlığı, Kendisini.
R.D.















