#duinkerken

Hugo Pos: is dit een trauma?

Bedenk mijn zoon, dat alles wat gebeurt de keur van vroeger draagt en wij op onze beurt het snoer van morgen rijgen. Niets is waar, en wat eens waar was is niet waar gebeurd. Een citaat van schrijver/jurist Hugo Pos (1913-2000). Deze in Suriname geboren schrijver kreeg bekendheid met Het doosje van Toeti, waarin hij over zijn jongenstijd in Paramaribo vertelt. Ooit, lang geleden (begin jaren 80),…

Het mes werd in de rug gestoken. Een klassieke broedermoord volgde. Jarenlang  oppermachtig in de Tour, die drie keer werd gewonnen.  De veren waren niet aan te slepen om deze in z’n kont te steken. Met als extraatje, brandschone voeten,  met dank aan al die journalistieke hielenlikkers. Gewezen uitslagen geven geen schriftelijke garantie voor de toekomst. De jaren gingen tellen. Het…

New Post has been published on http://blog.ikbenindehemel.nl/index.php/1993/06/06/van-ijmuiden-naar-stellendam/

Van IJmuiden naar Stellendam

Na in Stellendam te hebben overnacht naar Zeebrugge. De volgorde van dia’s zat al door elkaar, immers alle opvolgende dia’s zaten altijd op twee sledes omdat ik ongeveer tien jaar aan dia-overvloeiers had gedaan met een zelfgebouwde Multiscreen in de bouwgroep van Klaas Vet. Dat ding van mij haperde ergens, als het ding te warm werd, kreeg het ergens sluiting, dit kwam wellicht omdat ik één dag gemist had omdat ik door mijn werk als vrachtwagenchauffeur nog onderweg was naar huis toe. De lamp begon dan te flakkeren en een perfectionist als ik, begon me daar hevig aan te irriteren. Door toedoen van buurman Arjen die niet met normaal 4 watt kon zenden maar altijd met groot vermogen, en ondanks dat de Radiocontroledienst langs was geweest en niets kon vinden, nee logisch, hij, Arjen was altijd goed voorbereid en wist gek genoeg altijd tevoren wanneer hij ergens alert op moest zijn. Oh ja… demonen! Met die bende had ik me destijds ook beziggehouden, tot ik me er los van maakte, zie “About”. Maar deze reis was dus 6 weken na wedergeboorte.

Vermoedelijk Knokke-Heist

In Zeebrugge zijn mijn vader en ik een dag extra gebleven voor zover ik mij dat kan herinneren, we hadden de fietsen mee. Met het tij voeren we weer uit, doe je dat niet dan duurt de tocht 2x zo lang.

Hijs de zeilen!

Misschien Oostende?

Geen idee waar of dit is?

Dit is pal voor Duinkerken en er is wat met het water..

Mijn vader werkte als ploegbaas bij Cokesfabriek I op de Hoogovens, en de Hoogovens hadden miljoenen geïnvesteerd opdat alles schoon werd, de uitstoot aan gassen en zo eender het koelwater. En niet ver van IJmuiden, hooguit zo’n 300 km daar vandaan wordt de zee vervuild door de aldaar aanwezige Hoogovens die het blijkbaar niet zo nauw nemen met de natuur.

De havenmond van Duinkerken

Voordat we gingen afmeren in de jachthaven moesten we ons eerst melden. En de gendarme constateerde dat één of andere vergunning die mijn vader had met precies 1 dag verlopen was, en dat leverde hem een pittige boete op van omgerekend ƒ100,=. Mijn pa was behoorlijk pissig en vroeg mij of ik dat kon regelen. Nou was het dat ik in de zogenaamde “1e liefde” was, wat je kunt vertalen dat het is alsof je alles door een roze bril bekijkt. Uiterst beleefd maar tegelijkertijd de Gendarme voor gek zettend. Ik liep met een ouwe en een jonge agent mee en kwamen in een klein politiekantoortje, en het opmerkelijke was dat er een bureau stond in de kleedkamer en dat daar het proces verbaal werd gemaakt. De draak stekende met de oudere agent, zei ik in het Engels: “Oh, dus dit is uw kantoor?” Dan heeft u wellicht een hoge functie? De oudere agent verstond kennelijk geen Engels en de jongere agent had moeite zijn lachen in te houden.

De oudere had naar alle waarschijnlijkheid wel door dat hij belazerd werd, en deed daarom extra zijn best om tijd te rekken, en schreef het document uiterst correct, en onderstreepte het met een liniaaltje. Toen hij klaar was maakte hij met een handgebaar duidelijk dat ik het moest ondertekenen. En ik zei: “Met genoegen wil ik dit prachtig souvenir ondertekenen maar ik heb geen flauw benul wat er op staat, kunt u het ook in het Nederlands schrijven, dan ben ik ertoe bereid het te tekenen.” De jonge agent, mede door het zure gezicht van zijn veel oudere collega barst in lachen uit maar moet zich gelijk inhouden vanwege een boze blik van zijn meerdere… een Frans geknauw komt uit zijn mond en de jongere agent leest het mij in het Engels voor en ik onderteken het formulier en zeg erbij dat ik het thuis in mijn huiskamer zou hangen omdat hij zoveel zorg besteedde aan de totstandkoming van het biljet. Beide gaf ik ze een ferme handdruk en vond het fijn hun te mogen ontmoeten en wellicht dat die ouwe zijn familieleden heeft laten weten dat die Nederlanders stapelgek zijn!

Het souvenir was ik nadien kwijt, dat zal die heks wel hebben weggegooid, want alles wat me dierbaar was, werd afgenomen.

Even rondsnuffelen op de kade in Duinkerken

Als het goed is, is dit de Quai des Anglais

Eveneens de Quai des Anglais

Inmiddels staan er op die plek nieuwe huizen

De jachthaven waarin we lagen afgemeerd.

New Post has been published on http://blog.ikbenindehemel.nl/index.php/1993/06/07/brand-in-duinkerken-feu-a-dunkerque-juni-1993/

Brand in Duinkerken - Feu à Dunkerque (juni 1993)

Vanaf de Zuidermaat gezien

Het voetbalstadion

Zonder pardon kon ik mijn foto’s schieten