sıradan şeylere yüksek bir anlam, alışılmışa gizemli bir itibar, bilinene bilinmeyenin onurunu, sonluya sonsuz bir görünüm vererek onu romantikleştiriyorum.

tatlı sözlerle avut ağlayan çocukları, yalan dolu masallarla kandır. sil çocukların gözlerinden akan gözyaşlarını!

"beni sözlerle sevmek, beni sevmek demek değildir." der antigone...

bir labirent insanı gerçeği değil, ariadne'sini arar.

oedipus’u sürükleyen yazgı, hamlet'e işkence çektirenden ta­mamen farklıdır; bu fark, atina kültürü ile elizabeth ingilteresi kültürü arasındaki farkın yansımasıdır.

sen şimdi solgun, sarı kış gurbetlerine lanetli, hep soğuk gök katlarını arayan bir duman gibi.