#conservatief

bron beeld: literatuurmuseum.nl De gelatene Ik open ‘t raam en laat het najaar binnen, Het onuitsprekelijke, het van weleer En van altijd. Als ik één ding begeer Is het: dit tot het laatste te beminnen. / Er was in ‘t leven niet heel veel te winnen. Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer, Als men zich op het wereldorde zeer Van de miljarden voor ons gaat bezinnen. / Jeugd is…

Falling John woont samen met zijn partner Eric en hun dochter in Californië, ver verwijderd van het traditionele plattelandsleven dat hij jaren geleden ontvluchtte. Wanneer zijn eigenwijze vader Willis begint te dementeren, brengt hij hem naar Los Angeles om een huis in de buurt voor hem te zoeken. Willis Peterson is een op leeftijd gekomen boer die er heel conservatieve ideeën op nahoudt. Hij…

Over vastgeroeste kerkvernieuwers en jonge katholieken. #bruisendekerk

Ik sprak pas geleden met een vluchteling uit Syrië, die ik een paar keer in onze kerk had gezien. Hij kwam uit een christelijk dorp en had zijn familie achter moeten laten. Zijn broer had een gezin met kinderen en kon daarom niet vluchten. Een goede vriend van hem was nog niet zo lang geleden vermoord door IS, omdat hij christen was. Ondanks alle ellende die hij was ontvlucht, was het een…

Als je kind aangeeft zich niet goed in zijn (of haar vel) te voelen en je begint te merken dat het zich astereotype gedraagt, hij/zij trekjes vertoont die niet echt “gendernormatief” zijn. Dan wacht je als ouder een moeilijke taak om op weg te gaan en voor het kind de beste oplossing te vinden. Impulsief reageren en metteen met het kind meegaan zonder professionele begeleiding is zeker geen goed idee. Dit is waarom je daar ernstig moet over nadenken en mee wachten vooraleer je metteen begint te panikeren over “drastische beslissingen” nemen, van geslacht veranderen of van die dingen. Dat is allemaal geen fait divers, het is niet een nieuw kledingstuk of haarstijl dat je je zelf op pint. Hier moet je samen met mensen die er wat van af weten mee verder gaan. Mensen die vanuit een progressieve hoek “gendervloeibaarheid” als een soort evolutie van de beschaving zien moeten een heel goed in de spiegel kijken en zich er van gewissen dat we niet in een spelletje van the sims zitten, dit is de realiteit en je hebt tegenwoordig (vooral in amerika) wel een aantal jonge mensen die de draad verloren zijn en die denken dat alles dat heteronormatief is "oudbollig" is. Maar zo werkt de realiteit natuurlijk niet. Gender is niet zo vloeibaar als mensen wel denken en men laat zich soms meesleuren door een hype omdat men het op tv of in media ziet. Als een kind wat voelt moeten de ouders daar uiteraard over praten maar we moeten volgens de ethiek handelen, en dat kind dwingen om de tijd te nemen deze gevoelens tot op de bodem uit te spitten. Het kind is immers nog niet volgroeid en het gaat misschien impulsieve dingen voelen en een extreem tempo willen aannemen dat nefast kan zijn voor de ontwikkeling van zijn/haar identiteit. Zomaar toelaten om impulsief de beslissing al in steen vast te zetten om van geslacht te veranderen is nadelig voor de opbouw van karakter en persoonlijkheid. Een maatschappij die zodanig buigt onder de luxe die iemand heeft om van geslacht te veranderen, die riskeert dat zo'n kind zichzelf letterlijk verliest en men beseft niet goed dat na zo'n operatie je niet meer terug kan, zeker niet na “the final cut”. Er zijn mensen genoeg die alsnog zelfmoord plegen of ongelukkig blijven omdat ze dachten dat ze - na hun transformatie - nog steeds ongelukkig zijn. Als men zo'n drastische omschakeling als sociale homeopathie gaan zien, dan doet men het kind ook geweld aan. Hier moet zeer ernstig over gepraat worden en zeker als zo'n kind nog minderjarig is. Men kan deze problematiek niet laten kapen door links progressieven die steeds zeggen “alles moet en alles kam”. Men moet hier een middenweg in vinden, en het kind centraal stellen. Vroeger zei men tegen mij "je moet je zelf nemen zoals je bent", en in de kindertijd is men bezig morele concepten en grenzen te leren aan het kind. Als men die dan al laat vieren, en volledig emotionele carte blanche geven aan een kind dat vanalles voelt en nog niet klaar is om alle maatschappelijke gevolgen in te zien, dan kan dit potentieel fout aflopen. Veel van die moderne radicale linkse feministen weten niet hoeveel kwaad ze doen aan hun kinderen door totaal geen grenzen te stellen en weigeren morele standpunten in te nemen. Meer waardevolle info hierover kan je vinden op transgenderinfo.be Laat je zeker niet bedotten door feministische propaganda op mtv, van buzzfeed of huffington post. Een echt gevoel van gender krijg je trouwens pas rond je puberteit, een kind dat voor zijn 12de zegt dat het van geslacht wil veranderen moet tegen zichzelf beschermd worden, men moet niet de deur uiteraard niet volledig dicht doen, en hun problemen tot taboe maken. Maar er zijn gewoon een hele waslijst aan bezwaren om een kind van z'n 12 al vrij te laten beslissen hierin. De hormonen beginnen dan pas echt hun uitwerking op het karakter te hebben en ze hebben voor het eerst in hun leven echt een rush dat volgens hun biologisch bepaalde gender zich manifesteert. Ze moeten dit kunnen ervaren alvorens een beslissing ten gronde te kunnen nemen, hoe moeilijk dat ook is. Maar er zijn kapers op de kust. Het moderne feminisme raakt een beetje de draad kwijt. Ze poneren dat gender een sociale constructie is die zomaar te kneden valt in wat anders als je je kind maar genoeg traint om niet met poppen te spelen en hen motiveert in bomen te klimmen zal de loonkloof wel als sneeuw voor de zon verdwijnen. Ze vergeten dat er een biologische imperatief is en promoten gedrag van anti heteronormatief hooliganisme dat onctraproductief is in de opvoeding en normale ontwikkeling van een jong volwasse. Dit soort salon feministen gebruiken bij voorbaat trans-genders om hun zogenaamd gendervloeibare politieke agenda te promoten, maar velen zijn hiermee niet gediend, NET omdat de feminazi’s trans-gender problemen als stroman gebruiken om een kunstmatige houding en acceptering van gendervloeibaarheid op te leggen aan iedereen, en laten uitschijnen dat er niet zoiets bestaat als je “man of vrouw” voelen, en slaan totaal de bal mis in het begrijpen van het spectrum tussen mannelijk en vrouwelijk, dat biologisch bepaald wordt. Je hebt in de gender-afwijkende problematiek vele gradaties in gender-disforie. Je hebt mensen die op het zelfde geslacht vallen maar niet persé hun eigen identiteit willen veranderen, en heb je sterkere gradaties waar ze dat wel willen. Hier moet je als ouder behoedzaam voor zijn en merken bij je kind in welke gradatie dat het zich manifesteert. Feminisme miskarakteriseert de situatie en probeert een beeld te scheppen dat compleet aan de biologie voorbijgaat om hun politieke ideologie te versprijden waarin stereotype rollen geen deel meer uitmaken. Maar als er geen mannelijk of geen vrouwelijk brein zou zijn, waarom worstelen LGTB mensen dan zo met hun identiteit ? Als alles zo gendervloeibaar zou zijn en gender een maatschappelijke constructie is, dan zouden deze mensen bij voorbaat geen problemen moeten ondervinden en niet plots de éne genderrol opeens aantrekkelijker gaan vinden dan de andere. In verhouding met wat het feminisme als ideologie predikt, zie je in de realiteit dat het heel anders is. Ze hebben het altijd over rollenpatronen maar promoten vrouwelijkheid als defacto moreel superieur. Je ziet dit overal in hun propaganda. Men het er steeds over dat witte mannelijke cisgender mentaliteit gevaarlijk is voor de maatschappij, alleen vrouwelijke seksbeleving is de enige juiste manier om naar seksualiteit te kijken. De opvoeding van een persoon die gender-disphorie ervaart is dus niet zo evident, en feminisme helpt daar niet echt aan. Wij leven al in een tijd van wettelijke gelijkheid tussen man en vrouw, en het gevoel man of vrouw te zijn is niet superieur aan elkaar. Een gebalanceerde persoon ervaart het evenwicht tussen man en vrouw als aanvullend, gelijk maar anders. Steeds opnieuw krijg je echter van de dienst feministische propaganda op het internet te horen dat vrouwenproblemen bij uitstek maatschappelijke relevantie en super-prioriteir zijn boven andere wereldproblemen. Problemen tijdens onze loopbanen en maatschappelijke interacties, ontslag,vooroordelen, geweld en tegenslag zijn gelijklopend voor de twee geslachten. Maar tijdens onze jeugd krijgen we te horen dat we geen meisjes mogen slaan ook al slaan zij ons eerst, 

Over anarchistische tijdschriften en mijn lieve moedertje

Vorige week werd ik wakkergeschud door het nieuws dat er de nodige laster was gepubliceerd in een bekend anarchistisch tijdschrift uit een stad die niet zo lang geleden het toneel was van religieus geweld. Ik heb het natuurlijk over het parochieblad Martinus Magazine uit Utrecht, waar nog zo recent als 1985 hevige rellen uitbraken tijdens het bezoek van paus Johannes Paulus II. (more…)