#bitaw

Kamusta ka, mahal?

Patuloy pa rin kitang ipinagdarasal

Naiisip pa rin kita sa tuwina

Kahit sa puso mo'y mayroon ng ibang nakatira..

Alam mo ba mahal..

Medyo matagal na rin akong kumakapit sa pag-ibig na hindi nasusuklian

Napapagod na rin akong mabuhay sa nakaraan

Kaya ngayong araw, ibibigay ko sayo ang matagal mo nang inaasam na kalayaan

Isabay natin sa araw ng pag laya ng ating bayan sa mga dayuhan

Ng maramdaman mo ang saya kung paano lumaya sa lupit ng aking pag angkin sayo at pag laban ko sa pagmamahal kong hindi mo na masuklian..

Halika’t sabay nating iwagayway ang ating mga palad sa isa’t isa

Ang pait at pighati ay isabay sa pag buntung hininga

Ng saya na lang ang matira sa tuwing babalikan natin ang ating pagsasama..

Mahal, gusto ko lang sabihin na ako'y sumusuko na..

Pinapalaya na kita..

Paalam, aking sinta..

By: Joy Daradar

Naiisip kita, walang segundo, minuto at oras ngayong araw na hindi kita naisip, pero magtitiis ako.

Namimiss kita, namimiss ko yung mga ngiti mo na bumubuo ng araw ko, yung joke mong nagpapahalakhak sakin ng todo, yung mga hawak mo sa kamay ko na nagsasabing safe ako, yung pag-akbay mo sa'kin na nangangahulagang sa'yo ako, at yung mga titig mong nagsasabi na mahal mo'ko ng totoo, pero magtiis ako.

Nasasaktan ako, nasasaktan ako sa mga pambabalewala mo, sa simpleng mga bagay na ginagawa mo nasasaktan ako! Oo masakit! Alam mo naman diba? Pero bakit wala kang ginagawa! Bakit patuloy mo'kong binabalewala.

Kaya, simula kahapon hanggang sa oras na'to at sa mga susunod pang araw na kaya ko, magtitiis ako, magtitiis ako na hindi humabol, magtitiis akong masaktan ng ganito para malaman mo yung pagkukulang mo, pero kapag sumuko ako at napagod sa paghihintay na ako naman ang suyuin mo, bibitaw na ako.

Bibitawan ko yung mga pangarap ko na para sa'tin , mga planong binuo ko na kasama ka, mga pangako natin sa isa't isa nung tayo ay masaya pa. Bibitawan ko yung natitirang pag-asa na maging okay tayo, na babalik tayo sa dating tayo, na magiging masaya tayo katulad nung tayo palang ay bago.

Hayaan mo akong isalaysay sayo kung gaano niya kagustong magbasa ng mga libro na makakapagpa-isip sa mga bagay na pinaniniwalaan niya.

Madalas hindi siya seryoso, pero magugustuhan mo ang bawat bahagi ng pagkatao niya.

Madalas ka ring maghihintay na sabihin niya na palitan mo ang iyong kasuotan kasi sa una'y iisipin niya na baka masaktan ka kapag sinabi niya ito sa'yo.

Hayaan mong sabihin ko sa'yo na napakamasayahin niyang tao, lalo na sa paglilingkod sa Diyos. Pero kapag mins'y nalulungkot rin siya kapag nag-iisa, nakakapagisip siya ng mga bagay na ikalulungkot niya.

Hayaan mo akong ikwento sayo ang pangarap niya, pangarap niyang maging Doktor. Nagagalak ang puso niya sa tuwing nangangarap siya na siya'y nagtatrabaho sa isang ospital. Ngunit, nahihirapan siya sa bawat pangamba na hindi ito maisakatuparan.

Hayaan mo akong ipagmalaki sayo kung gaano niya kamahal ang pamilya niya, malimit man silang hindi magkasundo ng magulang o kapatid niya, maniwala ka sakin mahal na mahal niya sila. Kung minsan pa nga'y pinipili niyang lumayo sa pamilya, maibsan lang ang sakit na nararamdaman.

Hayaan mo akong ilahad kung gaano niya binibigyang halaga ang bawat pagkakaibigan, malapit siya sa mga kaibigan niya at naglalaan ng oras upang makita lamang sila. Huwag kang mag-alala, mababait yung mga kaibigan niya, at masaya rin siya kasama sila.

Hayaan mo akong ibigay siya sayo. Hindi mo ako pinilit at hindi ka rin naman nagmaka-awa. Pero binibigay ko na siya sa'yo.

Wala na ako sa tabi niya para pag-usapan ang bawat istorya sa librong kaniyang binabasa. Wala na ako sa tabi niya para intayin ang bawat biro, laro, seryosong usapan, at kalokahan para samahan siya. Wala na ako sa bawat paghihintay, at sa bawat pagtitiis. Wala na ako para magbigay ng saya sa tuwing nalulungkot siya. Wala na ako para tulungan siyang abutin ang mga pangarap niya, para bigyan siyang motibasyon na kaya niyang gawin yon. Wala na ako sa tabi niya para makinig kung gaano nagalit at nagkatampuhan sila ng kanyang ama, o mga kapatid. Wala na ako sa piling niya, para makinig sa kwentong napagsaluhan ng barkada.

Pero sana, nandiyan ka.

Sana andiyan ka kapag gusto niyang isalaysay sayo ang bawat istoryang nabasa niya, makinig ka lang sa kaniya sapagkat yon lang ang kanyang tanging hiling.

Sana hindi ka mawala sa kanyang tabi sa tuwing may mga bagay siyang hindi mabigkas ng kaniyang mga labi, maghintay ka lang.

Sana mahalin mo ang bawat bahagi niya, ang pagiging maloko, seryoso, maingay, mapagbigay, at pagiging maka-Diyos.

Sana maramdaman mo kapag nalulungkot na siya, hindi kasi siya marunong magsabi, magtanong ka lang, sasabihin niya rin sayo.

Sana katulad ng paniniwala niya sa pangarap na magiging Doktor rin siya balang araw ay hindi ka rin sumukong magtiwala sa kaniya, yoon ang tanging kailangan niya mula sa'yo –suporta.

Sana samahan mo siya sa kwento ng bawat emosyon at reaksyon niya sa tuwing hindi nagkakaintindihan sa kanilang tahanan.

Sana kapag magpapaalam siya sa'yo na may lakad silang barkada, hayaan mo siya na maging masaya kapiling nila. Huwag mo siyang sasakalin, at pupwede mo rin namang pagbawalan kapag umabot na sa kanyang limitasyon.

Sana pahalagahan mo rin siya, katulad ng pagpapahalaga ko sa kaniya. Hindi ko siya piniling iwan, pero ako ang pinili niyang iwan para sa'yo kaya sana gawin mo yung mga bagay na karapatdapat para sa kaniya.

Hayaan mo akong magkaroon ng kapayapaan sa puso, kasi ngayon alam kong nandiyan ka na.

Mayroon nang magaalaga, magmamahal, at higit sa lahat gagawin ang mga bagay na hindi ko nagawa.

Bilang pagtatapos, hayaan mo naman akong magpasalamat at humiling.