Are you still dreaming?

(in case you wanted to know because i fucking love this language) 

ad astra per aspera - to the stars through difficulties 

alis volat propriis - he flies by his own wings 

amantium irae amoris integratio est - the quarrels of lovers are the renewal of love 

ars longa, vita brevis - art is long, life is short 

aut insanity homo, aut versus facit - the fellow is either mad or he is composing verses 

dum spiro spero - while I breathe, I hope 

ense petit placidam sub libertate quietem - with the sword, she seeks peace under liberty 

exigo a me non ut optimus par sim sed ut malis melior - I require myself not to be equal to the best, but to be better than the bad

experiential docet - experience teaches 

helluo librorum - a glutton for books (bookworm) 

in libras libertas - in books, freedom 

littera scripta manet - the written letter lasts 

mens regnum bona possidet - an honest heart is a kingdom in itself 

mirabile dictu - wonderful to say 

nullus est liber tam malus ut non aliqua parte prosit - there is no book so bad that it is not profitable in some part 

omnia iam fient quae posse negabam - everything which I used to say could not happen, will happen now 

poeta nascitur, non fit - the poet is born, not made 

qui dedit benificium taceat; narrat qui accepit - let him who has done a good deed be silent; let him who has received it tell it 

saepe ne utile quidem est scire quid futurum sit - often, it is not advantageous to know what will be 

sedit qui timuit ne non succederet - he who feared he would not succeed sat still 

si vis pacem, para bellum - if you want peace, prepare for war 

struit insidias lacrimis cum feminia plorat - when a woman weeps, she is setting traps with her tears 

sub rosa - under the rose 

trahimir omnes laudis studio - we are led on by our eagerness for praise

urbem latericium invenit, marmoream reliquit - he found the city a city of bricks; he left it a city of marble 

“PALAGI MO PA RIN PILIING MAGMAHAL”

Nang lumapag sa kauna-unahang pagkakataon si Pareng Neil sa Buwan noong 1969, ang kauna-unahang sinabi niya ay, “Doobi doobi dapp dapp Doobi doobi dapp dapp.” Chappy kasi siya that time kaya mali ang impormasyong nasagap ng NASA. Pero kung ittranslate mong mabuti, nais lamang niyang sabihin na, “Mga lodi. Okay lang me. Petmalu here.” Patunay lamang na kahit nasaan ka, kahit saang lupalop ka man ng daigdig, (the universe rather) o maging sa napakadilim na yugto ng buhay mo o maging sa napakaimposibleng bagay na hindi kayang sukatin ng iyong isipan, magiging okay din ang lahat. Kung nakaya mong mabuhay ng humigit kumulang 8,760 araw dito sa mundo, sigurado ako, kaya mong lagpasan ang isa o dalawa pang araw na dadaan. Papanaw ang bawat oras at segundo, ma-eexpire ang bawat de lata sa aparador, ngunit hanggat pinipili mong kumandirit sa takbo ng panahon, magiging okay din ang lahat. Kapag nagmahal ka tapos nasaktan, pakyu siya. Pero siguraduhin mong ang susunod na pandiwa ay ‘nagmamahal’ pa rin. (Nagmahal. Nasaktan. Nagmamahal pa rin.) Hindi mahalaga kung sa dati pa rin o sa panibagong tao naman. Ang mahalaga, patuloy kang nagmamahal. Sampung beses ka mang masaktan at mabigo, sampung beses ka rin dapat sumubok muli. At kung dumating man sa ikalabing-isang pagkakataon, patuloy mo pa ring piliing magmahal.  Wala namang ibang magbibilang niyan kundi ang tsismosa mong kapitbahay. We choose to lose when we choose to love daw. Pero ang totoo mas talunan ang isang taong hindi pinipili ang magmahal. Masasaktan ka lang din naman, eh di magmahal ka na lang. Kapag nagmahal ka nang totoo, masasaktan ka din nang totoo. Pero hangga’t may kapirasong laman na patuloy na pumipintig sa kaliwang dibdib mo, buo man yan o tuluyan nang nadurog, magiging okay pa rin ang lahat. Sa ngayon, wag mo munang pilitin. Diyan ka muna pansamantala. Kabisaduhin mo sa videoke ang lahat ng kanta ni Moira at Adele. Ubusin mo ang buong pulutan kahit walang ambag. Namnamin mo ang breakdown moment ng buhay mo. Solohin mo ang spotlight. Damhin ang lahat ng sakit tapos magpahilom ka. At kapag handa ka na, ibigay mo ang isang daang porsyente ng lakas mo para sa isang milyong bagong emosyon na parating.

“THE LAW OF CONSERVATION OF ENERGY… AND FEELINGS.”

IT’S OKAY TO CHASE SOMEONE. Lalo na kung hanggang ngayon hindi pa rin siya bayad sa utang. IT’S ALSO OKAY TO BEG SOMEONE TO STAY. Lalo na kung andami-dami niyang kinain pero di marunong maghugas ng pinggan. Sabi nga nung tambay dun sa kanto namin, “If you’re not gonna chase anyone, then who will notice you?” Paano ka mapapansin ng crush mo kung di ka magpapapansin? “If you won’t beg for anyone to stay, then who will remain?” Paano magtatagal ang isang relasyon kung palagi na lang paiiralin ang pride?

Okay lang maghabol. Okay lang na ipilit ang sarili. Pero alam mo kung alin ang hindi okay? Yung ipagpilitan ang sarili mo sa mga taong ilang beses ka nang pinagtatabuyan na parang dinaig mo pa ang masamang espiritu na sumanib sa katawan ng panget. Yung magpakatanga sa mga taong okay lang para sa kanila na saktan ka dahil ikaw LANG naman yan. Yung mga taong naaalala ka lang kapag may kailangan pero kapag nakuha na ang gusto parang hindi ka na ulit nag-eexist. Yung ipagpilitan ang sarili mo na mahalin ka ulit kahit ilang beses ka nang ipinagpalit. Yun ang mali.

Tayo ang nag-seset ng pamantayan para sa mga sarili natin. Kung hanggang saan lang dapat tayo, kung para kanino dapat tayo at kung ano ang dapat na maging tayo. Wag mong hayaan na lamunin ka ng ibang tao dahil hinahayaan mo lang silang gawin kung anong gusto nila. Kung ginawa mo na naman lahat pero hindi ka naman talaga kayang pahalagan, bitaw na. Wag mong gawing priority ang isang tao kung para sa kanya back-up plan ka lang. And don’t be afraid of losing people if in the end you will totally lose yourself. 

Kung kinakailangan mong sundutin yang lalamunan mo para isuka siya sa buhay mo, gawin mo. Lumayo sa mga taong nakakapanget. Ang mahal mahal ng toner at exfoliating cream mo. Nagtitiyaga kang mag-apply gabi-gabi para fresh ka kinabukasan tapos magpapastress ka lang sa mga katulad nila? Kung gusto nilang umalis sa buhay mo, pabaunan mo pa tapos ihatid mo hanggang main gate para hindi na makabalik. 

Don’t just save space for those people who matter. Save space for those people who makes you feel you are mattered para hindi sayang ang space.  Maglaan ng espasyo para sa mga taong karapat-dapat, sa mga bagong taong parating pa lang at sa mga bagong karanasan. 

C.S. Lewis (via quotemadness)