#besef

Het begint als een lichte rimpeling, een haast ongrijpbare verschuiving in het gevoel waarmee ik mijn eigen huid lees. Een fluistering van binnenuit. Mijn neus – dat vertrouwde middelpunt van mijn gezicht – lijkt plots te krimpen, alsof hij zich terugtrekt in een dieper gebied waar aanraking minder zeker is. Het is niet dat hij fysiek verdwijnt; het is eerder een verplaatsing van betekenis. Een…

Vooraf: Moet je als schrijver alles weggeven, of houd je nog iets voor jezelf? Ik kan me bijna geen voorstelling maken van jou. Op welke wijze jouw ogen het papier kruisen. Ze hebben er onderzoek naar gedaan en je denkt dat je de regels netjes volgt. maar je ogen glijden kriskras over het papier. Al onze ogen leggen een andere weg af, zelfs via dezelfde woorden, via hetzelfde verhaal, hetzelfde…

In het snelle ritme van de hedendaagse samenleving, waar elke seconde telt en de waarde van tijd ongekend hoog is, vergeten we vaak een essentiële waarheid: de tijd die we laten verstrijken zonder doel of invulling, is tijd die we nooit meer terugkrijgen. Dit concept, hoewel eenvoudig, wordt vaak over het hoofd gezien in de dagelijkse drukte van het leven. Het is van cruciaal belang dat we dit…

Eltje Doddema

Het enige wat je moet ontvallen is het besef dat je begrijpt dat er niets te begrijpen valt.

Papyrus – de keuzedwang bepaalt de lijstjes

En toen was er het woord. En het woord bracht het boek. Niet één maar velen. En bij de lezer de behoefte om het overzicht te behouden. Daarvoor dient de catalogus: de atlas van boeken. Maar de hoeveelheid boeken blijft groeien. En de kennis die daarin ligt opgeslagen? Niemand zou alles weten. Steeds meer zou de kennis van eenieder een piepkleine archipel worden in de onafzienbare oceaan van…

Eltje Doddema