#benandben

Parehas tayong fan ng Ben and Ben. Halos lahat ng gigs nila pinupuntahan natin, halos

lahat ng kanta nila alam natin pareho, pero ang pinakapaborito natin ay ang kanta

nilang “Araw-araw”

Nakakatawang isipin na limang taon na pala. Naalala ko pa kung paano tayo

nagsimula, sa kung paano tayo inasar ng ating mga kaibigan at kung paano mo ako

nginitian ng araw na iyon. Dec. 5, 2015. Mula ng araw na iyon, araw-araw na kitang

pinipili.

Sa araw-araw na magkasama tayo,ramdam ko kung gaano mo ko kamahal. Mula sa

mga pagkakataong kailanma'y hindi mo ko hinayaan mag-isa. Palagi mong

pinaparamdam sa akin na kasama kita. Naalala ko pa kung gano ka kaconscious sa

tuwing nag-aaway tayo, kahit hindi mo naman kasalanan. Palagi mong sinasabi sa akin

na kapag magaaway tayo, hindi natin kalaban ang isa’t isa bagkus ay ang problema.

Sa loob ng limang taon, ikaw ang aking naging araw-araw. Paborito nating banda

angBen & Ben kung kaya’t sabay natin palaging pinapanood ang mga konsyerto nila

mula ng maging tayo. Ang bilis pala ng panahon. Limang taon na pala agad ang

nakalipas mula ng ating pag-usapan ang ating plinaplanong kasal.

- 2015 -

“Mahal, pag naging professional event organizer na ‘ko, huwag na tayong

kumuha ng event organizer sa kasal ha? Gusto ko kasi ako mag-aayos ng lahat,

lalo na kasama ang Ben & Ben” Sabi ko sakanya sabay yakap.

“Bakit naman? Ayokong mapagod ka, mahal.” At mas lalo niyang hinigpitan ang

yakap niya.

Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan. Wala na akong mahihiling pa sa taong 'to.

“Sayang sa gastos eh. Alam mo naman kung gano ako ka-praktikal na tao, diba?”

“Hay nako, ikaw talaga. Halika nga dito.” Ramdam na ramdam ko kung gaano sya

kasigurado sa'kin. Limang taon na lang naman na, kami na talaga habang buhay eh.

Ipon na lang para maging stable kami parehas. Okay na okay na kami sa pamilya ko,

sa pamilya nya at sa lahat ng tao. Power couple kumbaga.

“Mahal na mahal kita. Pangako, ikaw lang. Alam mo yan. ” sabay kindat at halik sa

noo, ilong, pisngi at labi ko

2020 -

“Team, okay na ba lahat? Siguraduhin nyong maayos lahat ah? Espesyal na

event 'to. Mag-aayos na muna ko.” Ayos na rin naman na lahat dahil inorganize ko

talaga mula simbahan hanggang reception area dahil hindi ko makakalimutan ang araw

na ito.

“Yes Ma'am! Kahit hindi na kayo mag-ayos, maganda na po kayo” Pambobola ng

isa kong staff.

“Ikaw talaga, sige, see you later!” Umalis na ako sa reception at bumalik sa hotel

upang mag-ayos. Maya-maya ay pupunta na rin kami sa simbahan.

| Immaculate Concepcion Church |

“Congrats, hija!” ani ng kaniyang mommy at daddy.

“Salamat po, tito and tita!” bati ko sabay beso sa kanilang dalawa.

“Sobrang swerte talaga ng anak ko sa'yo at ikaw pa napi-” naputol ang kaniyang

sasabihin nang magsimula ng misa para sa kasal ang pari.

Napakaganda ng disenyo ng simbahang ito ngayon. Natural na itong maganda ngunit

iba talaga kapag may inspirasyon. Naalala ko pa kung paano namin plinano ang lahat.

Mula sa kulay ng mga bulaklak, kulay ng susuotin ng mga abay, kulay ng hair pins,

kulay ng gown, kulay ng kandila, disenyo ng mga tela, mga bisitang malalapit sa amin,

paring kukunin namin, at higit sa lahat, ang singsing na pangarap namin noon pa.

Nagsimula na kaming maglakad sa aisle habang kumakanta ang Ben & Ben ng Araw￾Araw. Hindi ko namalayang umiiyak na pala ako habang kinakanta nila ang paborito

kong mga linya sa kantang iyon.

Kay tagal ko nang nag-iisa

And'yan ka lang pala

Mahiwaga

Pipiliin ka sa araw-araw

Mahiwaga

Ang nadarama sa 'yo'y malinaw

Kakaalala ko sa mga ala-ala namin noon, hindi ko napansing matatapos na pala ang

kasal. “You may now kiss the bride.” sabi ng pari. Pumikit ako at pumalakpak.

Napakasarap talaga ng pagmamahal mula sa'yo.

Pagkatapos ng kasal ay lumapit sa akin ang mahal ko.

“Salamat! The best event organizer ka talaga!” sabay yakap sa'kin.

“Salamat din, ano ka ba! Best wishes para sainyo ng kapatid ko!” sabay beso sa

aking kapatid.

Umalis na ako ng simbahan…Kumakanta pa rin doon ang Ben & Ben ng lahat ng

paborito naming kanta. Hindi ko inakalang plinano ko lahat iyon para sa kaniya at sa

iba….Noong panahong iyon, akala ko ay tayo na talaga. Sino ba namang mag-aakala

diba? Sobrang okay natin… di ko inakalang sa wakas ay iba na pala ang nais mong

makasama. Hindi ko inakalang nung mga panahong ako ang kasama at kayakap mo,

iba na pala ang nasa isip mo.

Mahiwaga, hindi mo man ako pinili araw-araw ay baka sa susunod na habang buhay

na lang.

Hindi sigurado.

Lahat ay isang malaking kwestyon.

Habang nakatingala ay lumapit siya sa akin. "Mahiwaga ka at pinili kita araw-araw”

napangiti ako, ngunit wala ng masasakit pa sa pinakahuling linya mo bago mo ako

talikuran. “…pero dati yun! Masaya na kami ng ate mo. Salamat ha!” sabay ngiti at

tinalikuran ako. Hindi naman umuulan pero basang-basa na ako ng luha sa

kinatatayuan ko mula ng tinalikuran nya ako.

Limang taon na rin ang nakalipas pero…

Mahiwaga,

Pipiliin pa rin kita araw araw. kahit mahirap at kahit masakit araw-araw. Hindi ako

bumitaw dahil alam ko sa sarili ko, ikaw na ‘yung mamahalin ko habangbuhay. Alam

kong ikaw na 'yung pagsisilbihan ko araw araw. Na 'yung kamay mo 'yung hahawakan

ko hanggang tumanda na tayo. Pero mukhang may ibang plano ang tadhana at

kailangan kong tanggapin 'yun. Ngayon, pinapalaya na kita sa mga planong binuo natin,

'yung plano nating bumuo sana ng isang masayang pamilya. Teka, pamilya na nga pala

tayo…dahil ate ko ang inasawa mo.

Pero, mahiwaga, ikaw pa rin ang pinipili ko kahit hindi mo ako pinili. Mamahalin na lang

kita mula sa malayo. Wag ka mag alala lagi kitang ipagdadasal. Masaya akong

nahanap mo 'yung mahiwaga mo kahit di na ako.

Baka sakali, sa susunod na habang buhay, sana mapasaya kita na hindi kayang

tumbasan ninoman. Hanggang sa susunod na habangbuhay, pipiliin kita. At kung maulit

Ganun nararamdaman ko ngayon. Masaya. Safe. Peaceful. Pero malungkot. Masakit. Puno ng questions yung mind ko.  Madaming tao ang tingin sa akin is matapang, kaya ang lahat, strong-willed, pero sa totoo lang, deep within me, ang dami ko pa ring “insecurities.” Kinukwestyon ko pa rin kung bakit ako hindi naging enough para sa taong mahal na mahal ko, kung bakit hindi niya magawang piiliin ako, kung bakit hindi man lang sumasagi sa isip niya na piliin ako. Ang sakit sakit pa rin, SOBRA! As in PTANGINA na klase ng sakit pero x1,000,000. 

Tuwing kasama ko siya, masaya ako, sobra!!!! Yung saya na gusto mong huminto ang oras tapos magkaroon ng lockdown tas magkasama kami, tipong di kami pwede paghiwalayin. Yung ganun ba. Pero at the same time, nadudurog rin puso ko dahil kahit magkasama kami, alam kong hindi ako yung laman ng puso niya. :’( Sakit bes! Sobrang tnginang sakit! :(( Lamo ba hanggang ngayon wini-wish ko na sana hindi na lang ako nabuhay nung Feb 18, 2020, nung araw na ni-rush nila ako sa ER dahil nagkaroon ako ng “heart attack.” Sana kinuha na lang ako ni Lord (or ni satanas) -- basta kung sino man sa kanila. Dahil when I’m with him, it’s like heaven and hell at the same time -- beautifully painful. 

susi / ben&ben

My favorite band is Ben&Ben. What’s yours? 💙