#aylar

İslamiyette Ramazan ayı. (gelsede yaşasak özletti kendini)

Hristiyanlıkta aralık başında başlayan ve ocak ortasına kadar giden Christmas Dönemi , mart nisan gibi paskalya dönemi gibi...

Yahudilikte Temmuz ayında Roş Aşana , Yom Kippur , Sıkot bayramları vardır ve yoğun bir şekillde ibadet ederler.

Hinduizm de Shravan Ayı (Temmuz-Ağustos)

Budizm de Vesak Ayı (Mayıs ayı genellikle)

veeee son olarakta literatüre yeni girmiş sosyal medya mübarek ayı EYLÜL...

Her şey karışık. Basit ve sade gibi görünebilir bazı şeyler ama aslında karışık. Hayatlarımız, hayallerimiz, hedeflerimiz, fikirlerimiz. İnsanlar bir hayli kayıp; şuan ne hissettiklerini tam olarak bilmiyor. Eğer gülüyorsa; tam olarak gülmüyor, eğer ağlıyorsa tam olarak ağlamıyor, içten ve dibine kadar indiğimizde insanlar ne hissettiğini anlayamıyorlar. Boş veriyorlar. Neden mi? Çünkü boş vermek her zaman önümüzdeki seçenek. Uğraşmak bir hayli çaba ister; bakılmak, bulunmak ve derine inilmeyi gerek duyar. Hayat boş veren insanları sürekli cezalandırır; ne istediğini bilen insanları ödüllendirir. Büyük resme bakıldığında hayat daha derindir, detaylıdır. Tıpkı adreslerdeki yönler gibi; her detayına ulaşmamız gerekir olayların. Bazı şeyleri gerektiğinden daha fazla anlamamız gerek; bunu ancak büyük resme baktığımızda yapabiliriz. Sadece, bir düşün.

Gözyaşlarına bak,

Ne kadar saf ve saydam,

Kalbin gibi,

Gecenin yansıyan ay ışığı sanki,

Tertemiz aydınlık,

Ruhlarımız gibi,

Kirli bedenler,

Dağınık fikirler,

Neye inanıyoruz?

Neyi düşünüyoruz?

Herkes aynı resmin içinde,

Her yer farklı renk,

Kanadığımızda aynı kırmızı,

Susadığımızda arzumuz aynı saflık,

Nedir bizi ayıran?

Farklılıklar mı?

Herkes aynı,

Büyük resme baktığında,

Kendine bir bak,

Ne kadar güzelsin öyle,

Gülüşün gibi,

Gün batımının en güzel yansıması gibi,

Büyüleyici parlaklık,

Gözlerimiz gibi,

Kalın beyinler,

Zor düşünceler,

Neyi bekliyoruz?

Neye umut bağladık yine?

Herkes aynı resmin içinde,

Her yer farklı renk,

Rengarenk ama uyum içinde,

Bak etrafına dünyamıza,

Neydi bizi ayıran, yeniden?

Farklılıklar mı?

Boş versene,

Her şey aynı, gelişimiz ve gidişimiz,

Büyük resme baktığında,

Bak hadi,

Gör nasıl da insanlar ağlıyor,

Acılar,

Hüzün,

O dudakları kuru bırakan olaylar,

Bazen sadece acı bu dünya,

Ama bir nedeni var,

Böyle olmamızı sağlayan bir yapı var,

Biz sadece insanız,

Peki ya insanlar?

Hepsi aynı değiller mi?

Bizi ayıran farklılıklar mı, gerçekten?

Herkes aynı,

Büyük resme bakıldığında,

Her şey aynı,

Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur

Kahredenden ziyâde, sevilenden korkulur.