#ates

Eski bir atkı duruyordu kaloriferin üstünde; ipleri solmuş, sıcağın yüküyle her an kopacakmış gibi... Güzel bir atkıydı aslında, sadece bulunduğu yer yanlıştı. Biraz kendi hayatına benziyordu; güzeldi ama o atkı gibi yanlışa doğmuştu. Biri o an fark etse iplerin kavrulduğunu, sadece solmuş bir atkı olacaktı ama kimse fark etmiyordu. Bu yüzden yalnızca bir atkı değil, suzan bir atkıydı; ne de yakışıyordu kaderine suzan olmak. Kaloriferin üstünde bir pencere duruyordu, yine bir perdesi yoktu. Buruk bir ah firar etti dudaklarından; ne isterdi bir perdeyle tüm dünyaya hayatını kapatmayı ama olmuyordu. Dünya sinsi bir güneş gibi ışıldıyor, aralık bulduğu her köşeden kafasını uzatıyordu. Kara bir leke gibi duvarlarda izi kalıyordu o huzmenin. Kabullenemiyordu karanlıkla bu kadar haşır neşir iken ışığın, alay eder gibi her yerden burnunu sokmasını.

binge watched Arafta and now im down bad for Ateş Karahan.