Tu jest depresyjnie.

Mówisz że kochasz, a ja czuję tylko kłamstwo.

Pamiętam. Ten czas który przeżyłam czując się tak jak teraz. Kurwa. Przeżyłam te jebane uczucie pustki i nicości, te sekundy trwające godziny, te uczucie zniecierpliwienia i czekania tak naprawdę niewiadomo na co. Jestem zlepkiem niejasnych uczuć. Dla siebie i innych. Tworem który nigdy nie będzie miał racji bytu. Chciałabym zniknąć tak poprostu, tak poprostu we wszechświecie. Być tą nicością którą czuje.

To co najlepsze już za mną, przeżyłam to…

Boże, daj mi odwagi do zrobienia tego a bliskimi siłę aby umieli to znieść.

Niczyja wina lecz moja decyzja. Samobójstwo.

Przyznać się przed sobą samym do własnych błędów i pogodzenie się z nimi to rozgrzeszenie.

Nie wiem co jest prawdą a co fikcją. Umrę w niewiedzy.

Życie to zwała..

Przegrałam. Po prostu przegrałam.

Powiedziałam Ci że mi na Tobie zależy, a Ty się ze mną pożegnałeś.

Nie mam nic oprócz myśli samobójczych.

Patrzyliśmy w sufit, a wyobrażaliśmy sobie gwiazdy…

Jak ja nienawidzę swojej matki…

Już nigdy nie pozwolę żeby moje szczęście było zależne od innej osoby.

Dajcie mi już wszyscy kurwa święty spokój.