Sykolog

‎       “Yaşanmayan bir hikaye yazılamaz.” dersem her halde bir çoğunuz itiraz edecek. Eğer yaşamaktan kastımın uygulama, başından geçme, deneyimleme olarak algılarsanız kendi haklılığınıza bir kanıt bulmuş olursunuz. Fakat insan bilmediği, mantığının almadığı şeyleri yaratamaz. Bu güne kadar gördüğü, öğrendiği ve deneyimlediği bütün soyut ve somut şeyler bu yaratıcılıkta başroldedir.Kafamızda kurgularız hikayeleri, olayları, her şeyi. Sonra aktarırız. Bizden çıkan davranışlar önceden inşa edilmiş karakter yansımasıdır. Bu karakter ise milyonlarca parçanın birleşmesi ile meydana gelmiştir. Çevremizden bağımsız değiliz. Bunu herkes bilir. Ayrıca kalıtsal olarak atalarımızdan da kazandığımız bazı özelliklerimiz yok değil. Bütün bunlar bizi biz yapıyor nihayetinde.

          Çevrenin ve genlerimizin bizi biz yaptığı sonucundan sonra geleceğim nokta şu olabilir. Ne kadar çabalarsak çabalayalım verdiğimiz kararlarda özgür değiliz. Kendi verdiğiniz kararlar sizin kişiliğinizi oluşturan parçaların bir sonucu olacağı için yaşadığınız toplumun genel çizgilerinden fazlaca dışarıya çıkamıyorsunuz. Çünkü o şekle büründürülmüştür. Bundan dolayı aldınız kararların siz mutlu etme oranı bayağı bir düşük olacaktır. Hayatın amacının mutlu olmak olduğunu söylemiyorum. Zaten toplumun bize öğretilerinden biri de mutlu olmak. O yüzden bu da bir büründürülme. Farklı kültürler ve çok daha bilgi edinme yoluna giren bazılarımız ise kendini bu toplumdan biraz soyutlanmış hissedebilirler, çünkü toplumun değer yargılarına karşı bir zaman sonra karşı oldukları ve bazı öğretilerin mantıksız olduğu düşüncesine sahip olurlar. Bu düşünce yapısı ve toplumun büründürmeye çalıştığı şekle karşı çıkma şekli de aslında başka çevrelerin başka bir büründürme şeklinden başka bir şey değil.