#dusunce

(ya da uykusuzluktandir)

insanlarin ve hayatin ortak bir cok noktasi var, fakat benim ilk aklima gelen ikisininde de bulunan ve anlamadan once bilinmezligin sebep oldugu bu ortak "zorluk". yasami anlamak zor, insanlari anlamak daha da zor cunku aslinda kendimiz anlamamiz gereken seyin ne oldugunu bile anlamiyoruz fakat benimce bu onemli seyler aslinda kisinin kendi "inanclarina" bagli. dunyaya neden geldiginizi ve yasama amacinizin ne oldugunu sorgulayabilirsiniz ama asil amaciniz "yasam" kavramina kendi "inandiginiz" bi "anlam" yuklemek ve hayatinizi bunun cevresinde gelirtirdiginiz idealler cercevesinde "yasamak". insanlar konusunda ise yuklediginiz anlami ve ideallerinizi kavrayabilen, sizi anlayan ve ortak "parcalar" barindirdiginiz kisileri bulmak ve onlari kaybetmemek icin simsiki sarilmak... bu sekilde anlatiyorum ama bunlar gercekten kolay ya da bir anda olacak seyler degil, ayrica bu seylerle kafayi bozup her olay ya da kiside bu ozellik ve kavramlari ya da anlam arayisinda bulunmamalisiniz. cunku baskalarini anlamak icin aslinda kendimizi onlara benzetiriz, bir nevi bulundugumuz kabin seklini aliriz, fakat her insanin sekli alinasi degildir... farkli kaliplarda kalarak kendi seklimizi kaybedemeyiz. ki zaten bu yuzden "ortak parca" olayindan bahsediyorum, birisiyle bir elmanin yarisi olamayabilirsiniz ama ayni sekilde kirilmis 2 vazo gibi ortak parcalar bulundurabilirsiniz. iste eger bu kisilerin seklini alirsaniz o zaman kendiniz kaybetmezsiniz ve birlikte kazanirsiniz...

diger parcanizi dinleyin...

anlama konusunda supheniz varsa ise once kendinizi dinlemeyi ogrenin, ne istediginizi anlamayi, ne hissettiginizi anlamayi ogrenin ve daha sonra istediklerinizin, hissettiklerinizin pesinden gidin cunku istediginiz sey icin cabalamak ileride cabalasam ne olurdu diye dusunmekten iyidir. cabalamak size uzun vadede birsey kaybettirmez ama cabalamamak size cabalasaniz elde edebileceginiz butun ihtimalleri kaybetmenizi saglar...

hislerinizi dinleyin...

yasam konusuna donucek olursak... pisman olucaginiz seyler yapmayin, yapmazsaniz pisman olucaginiz seyleri yapin, hislerinize guvenip yaptiginiz seylerden de pisman olmayin... kendinizi akintiya kaptirmayin, cabalamayi asla birakmayin, kendinize bi amac edinin ve bunu maddi ya da elde edilmesi gereken bisey olarak belirlemeyin. ornek gerekirse benimce: iyi bi insanmiyim yoksa kotu bi insanmiyim bilmiyorum, aslinda hic bisey bilmiyorum, ama sunu biliyorum ki her gun dunden daha iyi olmak icin yasiyorum. fiziksel, zihinsel, maddi, manevi, inanc, birey farketmeksizin her anlamda. insan olarak daha iyi olmak icin yasiyorum... hisleriniz icin yasayin, diger parcaniz icin yasayin, konusmak icin yasayin, dinlemek icin yasayin, fark yaratmak icin yasayin. anlamak icin yasayin. ne kadar iyi ya da kotu olursaniz olun yasayin, bulutlarin tepesinde de, yer kabugunun derinlerinde de bulunsaniz yasayin, kendiniz icin yasayin, onun icin yasayin, sebepsizce yasayin, yasamak icin yasayin, umut icin yasayin...

yasami dinleyin...

gecmisinizi unutmayin ama bugununuzu birakmayin, geleceginizi dusunun ama bugununuzu unutmayin, bugununuzu yasayin ama geleceginizi unutmayin... gecmisinizden cekinmeyin, kendinize kizmayin. "neden oyle yaptim" diye dusunmeyin cunku o an o karar sizindi, suan ise siz o kararinsiniz cunku,

"dun seni bugune getirdi..."

kendinizi suclamayin, baskalarina yapmiycaginiz seyleri kendinize yapmayin. baskasini kendiniz, kendinizi baskasi sanmayin...

"affet kendini..."

her zaman devam edin, her zaman ilerleyin, asla geri donmeyin...

kendinizi dinleyin...

ne yasarsaniz yasayin, ne yasatirsaniz yasayin, neyle karsilasirsaniz karsilasin... hepsiyle yuzlesin, hepsini anlayin, hepsini kabullenin. dusunmekten kacmayin, icinizdekileri gommeyin, kendinizi gommeyin. korkmayin, yuzlesin...

dusuncelerinizi dinleyin...

umudunuzu kaybetmeyin, herseye ragmen hayat devam eder...

"dunya doner bir gun daha"

herseye ragmen,

"gunes yeniden dogar"

gerekirse sizde yeniden dogun, kozanizdan cikin, kendinizi saklamayin, onlara aldirmayin...

baskalarini dinlemeyin...

ve sen... "dilerim ki" unutmazsin... hislerini, hayallerini, dusuncelerini, kendini... ve yasamayi... unutma, hatirla...

eskiden aci bir gercek gibi gelirdi ama suan cok guzel bir dusunce gibi geliyor, hayatin ne olursa olsun devam etmesi... insanin basina ne gelirse gelsin hayat olagan akisinda devam ediyor, insan olan kotu seylere takilip kalirsa ise akintiya karsi yuzup ilerlemeye calisan surunun gerisinde kaliyor, kendini akisa birakip nereye gittigini bilmeden oradan oraya savruluyor. fakat olanlara ragmen kimsenin kendisini beklemedigini ve kendisininde bekleyerek bisey degistiremiycegini anladiginda ise ne yasamis olursa olsun akintiya karsi yuzmeye, ilerlemeye, cirpinmaya devam ediyor ve bence bu cok guzel ve ic isitici bi durum. karsisina cikan sorunlar aslinda insanin yasama istegini test ediyor, sinavi gecersen daha guclu bi sekilde ilerliyosun ama akintinin icinde kendini kaybedersen nereye gittigini bilmeden oradan oraya savuruluyorsun... o yuzden lutfen yuzmeye devam et, yasadigin olaylara uzulebilirsin, gecmiside dusunebilirsin ama bu ilerlemene engel degil. her daim yuz, her daim ilerle. hayat denen nehirin akintisina kendini birakma cunku...