cafuné

Sana ait ne varsa hiçbiri benim değil."

Hasreti içiyorum."

İnsanları öven, insanlardan örülen; insancıl olmayan duvarlar içindeyim. Sanki dört duvar değil, kırk dört duvar yürüyor üstüme, kaçamıyorum.

Aşk bir tablo olsa, ben de ressam. Sen bir sanatsın, beni yaşatan.

İki yabancıyız.

"İki kişinin birbirini aynı yoğunlukta sevmesi imkansız. Dolayısıyla aşkta acılar ve sevinçler hakkaniyetli paylaşılmaz. Aşk adil değildi. Demokratiklik ve özgürlükçülüğün kıyısından bile geçmiyordu. Dahası istikrar ve kalıcılıktan da nasipsizdi. Sana en şiddetli tokatı patlatacak eli okşamaktan ibaretti!"

Elbette. Genel olarak sevgilinin saçlarını okşama eylemi anlamına geliyor, Portekizce bir kelime. Fakat benim için anlamı daha çok elde edilemeyen, hissedilmek istenen bir şeye ulaşma isteği. Bir koku, bir ses, bir saç telini hissetme arzusu, üstelik hissedemeyeceğini bilerek, farkında olarak.

İnsanoğlu acıdır, acıtır.

"Aşığım sana." cümlesinin sonundaki a harfi terk etti seni. Sen hâlâ "Aşığım san." beni."

Senden önce, senden sonra.."

Sensiz içtiğimiz su bile haram."

Yoksa neye yarardı sabahları gururlu olup da akşamları teslim oluşumuz?

"Ne kadar kalmak istesek de bazen gitmek zorunda kalırız ve ne kadar gitmek zorunda olsak da, kalmaktan yanadır sol yanımız."

"Madem benimle aşkın şarabından içmeyecektin, o halde niçin gönül kadehimi kırdın, ey sevgili?"

Birleştiren neydi ellerimizi?

Sana öyle inanmıştım ki, bize bir şey olmaz sanmıştım.