Feelings, sentiments, advices

Ang hirap talagang pigilan o i-wala ang nararamdaman mo para sa isang tao. Kahit anong iwas ang gawin, isang masayang araw lang na kasama siya, wala na lahat nung pinaghirapan mong pag-iwas. Ang totoo kasi, iniisip mo lang na wala na. Pero ang totoo, hindi naman talaga nawala. nandyan lang yung nararamdaman mo all along. Nakakafrustrate no? Lumalabas yung pagka-marupok ng puso eh. Sabi ng isip, itigil na, masasaktan lang. Pero napakapasaway ng puso. Hanggang sa aakalain mong wala na kasi hindi na masakit pero ang totoo, nasanay na lang ang puso mo.

Nakakagago talaga yung mga taong nang-iiwan na lang bigla sa ere. Pagkatapos mo siyang gamitin, iiwanan mo lang basta basta? Pagkatapos mo siyang ihulog sayo, sinalo mo nga pero binitawan mo lang din ng ganun? Sana hindi mo na lang kinuha ang puso niya kung iiwanan mo na lang din basta. Kasi nakakaawa yung taong inagrabyado mo eh. You left that person hanging. And you didn’t even ask for forgiveness. Paano makakamove-on yung tao kung ayaw mong makipag-usap? Paano siya makakamove-on kung walang closure? Sana man lang makonsensya ka kasi binalot mo ng hatred yung puso niya. Sana maisip mo na kailangan niya din sumaya at makausad pagkatapos ng ginawa mo sa kanya. 

Nakakakapagod. Paulit ulit na lang kasi ang nangyayari, walang bago. Kahit wala naman akong masyadong ginagawa, nakakapagod pa rin. Gustuhin ko mang gumawa ng bago, hindi pwede. Kung hindi bawal, walang lakas ng loob. Baka kasi hindi ko maabot ang expectations ko kapag gumawa ako ng wala sa usual kong ginagawa. Labo di ba? Kaya hindi ako tuluyang maging masaya eh. Hindi ko kasi alam kung ano talaga ang gusto ko.

Sinasabi ng iba na ang manhid ko raw. May mga nagkakagusto na daw sakin pero di ko ramdam. Pero hindi naman ako manhid, nararamdaman ko naman eh, yun nga lang, hindi ako nag-aassume.  Hindi ko naman alam kung sakin lang siya sweet o mabait. Malay ko ba kung sa iba ganun din siya. Mahirap din kasi yung actions lang eh. Kailangan din ng assurance through words. Baka kasi pag nag-assume ako, wala naman palang meaning yun sa kanya. Eh di umasa lang pala ako sa wala. Nahulog lang ako tapos walang sasalo. 

Ang hirap magpanggap na ok ka sa harap ng marami pero deep inside, hindi ka na talaga ok. Pangiti ngiti ka na lang. Ayaw mong ipakita sa kanila kasi magtatanong sila nang magtatanong. Hahaba ng hahaba ang usapan. Kaya minsan mas gusto mo na lang maging mapag-isa. Kasi minsan sa isang iyak lang, parang nasabi mo na yung mga dapat mong ipaliwanag sa kanila na walang panghuhusga kang natanggap.

Minsan kapag gusto ko ang isang bagay, pinapangarap ko talaga yung moment na nasa akin na yun. Mapa-bagay man o tao. Pero pag dumating na, bakit parang dun ko nasasabing hindi ko pala talaga siya gustong makuha? Naiintindihan niyo ba ‘ko? Hihiling ako kay Lord na sana makita ko na yung taong para sakin. Na sana bigyan niya akong taong magmamahal sakin. Pero pag may dumating na, narerealize ko na hindi pa ako handa sa ganun. Minsan talaga naguguluhan na ko sa sarili ko eh.

Sa isang relasyon, hindi talaga maiiwasan ang mga away. Part yan ng relationship eh. Pero kapag napapadalas na, may mali na. Sabi nga nila, “too much is bad”. Kailangan niyo nang pag-usapan at hanapin kung ano na ba ang mali. Kung pareho talagang mainit ang ulo niyo, magpalamig muna. Pero wag masyadong matagal. Baka kasi kapag pinabayaan niyo lang, maiipon na yan hanggang sa dumating na ang time na kapag pareho kayong sumabog, sumbatan na ang mangyayari. Darating yung time na magsasawa na kayo pareho dahil puro away na lang ang nangyayari. 

Ang sarap sa pakiramdam na may nagmamahal sayo, Yung pagkagising mo sa umaga may text siya sayo. May magpapaalalang kumain ka sa tamang oras. Sisiguraduhing maayos kang makakauwi sa bahay. Kapag may sakit ka o masama ang pakiramdam mo, sa halip na pangaralan ka, aalagaan ka. Handang makinig sa mga kwento mo kahit gaano pa yan kahaba o kaboring, Pati maliliit na detalye aalalahanin niya. Kapag nagkaaway kayo, hindi niya patatapusin ang isang araw na hindi nagkakaayos. Kahit hindi siya ang may kasalanan, siya na ang magsosorry. Ibababa niya ang pride niya, magkaayos lang kayo. Hindi niya pinipilit ang gusto niya kung hindi mo naman gusto. Nirerespeto ka niya. Tapos kahit maraming lumandi sa kanya, hinding hindi ka naman pinagpapalit. Pinaparamdam niya talaga sayong mahal na mahal ka niya. 

Mabait? Di na ako yan. After ilang beses na i-take for granted, after na gawing option lang at after sirain ang tiwala na binigay ko, hindi na ako mabait. Di na ako yan at hindi na magiging ako.

Paano ba malalaman kung siya na yung taong para sayo? Ang hirap na kasing magtiwala ngayon eh. Akala mo siya na, akala mo may forever na, pero sa isang iglap naglahong parang bula. Kagaya rin pala siya ng iba. Meron namang akala mo hindi siya, pero siya pala talaga. Hindi mo lang napapansin. Paano ba malalaman? Mararamdaman ba? Nakakatakot na magbigay ng pagmamahal, nasasaktan lang. Lord, pwede bang para makita yung taong para sakin, may sign board na nakalagay na siya na talaga?

Landian ba? Mahirap yan. Paano kapag na-fall ka tapos para sa kanya wala pa ring meaning? Ikaw lang din ang talo. Swerte na kapag na-fall din siya sayo. Oo nakakatuwa yung para kang may karelasyon sa ganyan pero paano kapag yung tipong nasasanay ka na sa mga ginagawa niya para sayo, bigla siyang makahanap ng ibang kalandian? Ikaw lang ang makakamiss. Di mo namamalayan mahal mo na pala talaga. Ikaw kasi e, nagsettle ka sa biruan lang. Nagsettle ka sa panandalian lang.

Mahal ko siya. May mahal siyang iba. Edi nganga. Alangan namang ipagilitan ko pa.

Hindi ka BABOY, mataba ka lang. Hindi ka BOBO, madami lang silang alam. At hindi ka PANGET, hindi lang sila marunong mag-appreciate.

Just please hold me and say that it’s going to be alright.

When will I ever be enough?