armag*

öncelikle, araba.da yerli markanın çıkmasından yanayım, her koşulda. devrim arabalarını, onun öncesinde üretim yapan tamamı milli sermaye ve zihin 2 adet uçak fabrikasının kapatılma sürecini gayet iyi biliyorum. 

sayın cumhurbaşkanı,kısaca RTE, bu uğurda hocası erbakan.dan çok feyiz almış biri ve bu konuyu bu ülkede daha ciddiye alan biri yok. olarak yıllardır babayiğit aramakta. bulamadı. mart 2016.da açıklanacakmış, niyeyse. 

sanayi bakanı bir prototip açıkladı, yerli araba bu diye. araba 07 model chevy cruz çıktı. sonraki açıklamalar facia.. neresi yerli belli değil henüz. hedef ise en az %85 yerlilikmiş. 3 model varmış, pilli,benzinli, hibrit. yani hala benzinli araç için uğraşıyorsanız, ne diyeyim bilemiyorum. allahtan pil teknolojisini de geliştiriyoruz dedi ama şüpheliyim. 

tesla, elon musk, bütün yazılımı alın kullanın dedi. yani neredeyse bir tesla otomobili bedavaya al üret. 2012.de piyasaya çıkan bir alet.dünyanın en iyi otomobili. biz hala 2020.de piyasaya çıkacak birşeyden bahsediyoruz, neden? 

2 gün sonra saab 9.3 modelini satın aldık dedi. çok uygunmuş ama kaça aldığını söylemedi (devletin parası halkın parası değil mi ne?) 

bu bize en az 5 sene kazandıracak hamleymiş.peki saab 4 sene önce neredeyse bedavaya satılırken, hürriyet yazarları dahi alın derken,çoluk çocuk bile bunu bilirken, neden alınmadı?  

sanayi bakanı iyi bir insan, çalışkan bir insan olabilir.twiterdan yaptıklarını takip edip, rt.leyerek destek de oldum ama takip ettiğim projeye detaylı bakınca işler değişti, ya diğer projeler de bu minvalde ilerliyorsa?  milli otomobil konusunda yaptıkları, söyledikleri, zamanlaması hiç bir şekilde RTE.nin bu işe verdiği önem ile örtüşmüyor. 

yaptıklarını geçtim, iletişimi bile facia. kurumdan sadece kendisi konuşuyor, tanıtım yapıyor, yanıt veriyor. hem yanlış hem gecikmeli hem de lakayt görünüyor. 

ve daha da acısı, bunların üstünü örtmek için, devrim arabalarını yaptırmayan zihniyet iş başında diyerek hiç bir aklı başında soruyu cevaplamıyor. 

akp.nin genel sorunu ki diğer partiler bundan daha fazlasına sahip, yapıcı eleştiriyi bile saldırı anlamaları. 

not: kodnuyla ilgili, y.şafak.dan bir doç.köşe yazarının yazısı var, milli futbol takımından girmiş, aselsan.da gözleriyle gördüğü yoğun çalışmadan çıkmış. her işimiz gaz maalesef. 

not 2 : sayın bakanın , gördüğüm bir röportajı var, diyor ki 

Kim Türkiye'de üretim yapıyorsa o yerlidir. (!) 

bjk futbol takımı, arnavutluğun skenderbeu futbol takımını deplasmanda 1 golle yendi. deplasman takımı teknik direktörü, bjk taraftarının şehrimize gelip stadımıza konuk olduğuna çok sevindik, biz küçük bir ekibiz dedi.

arnavutluk küçük bir ülke. bjk.nin bütçesi belki skenderbeu belediyesinden büyük. bunlar klasik şeyler ama değişik birşeyler var gibiydi. mesela skenderbeu sanki iskender bey gibi okunuyordu. evet wiki de anlatmış. meğer skenderbeu, iskender bey, osmanlı devşirmesi iken ülkesine dönünce osmanlı.ya, fatih.e karşı direnç gösteren bir hristiyan kahramanı oluvermiş. şimdi, müzesi, sarayı, meydanı ve klubü olan bir osmanlı düşmanı. görice şehrine bağlı bir yermiş skenderbeu. o zamandan beri bu yiğit kahramanın memleketi, bir osmanlı futbol takımı kadar büyüyemese de, şehri olan görice, osmanlı tarihine ve hatta kavram dünyamıza önemli bir isim katmış; koçi bey. koçi bey risaleleri diye aklımda kalmıştı hiç araştırmamıştım.. gerçekte tam olarak kimliği bilinmiyormuş ama görice.li olduğu netmiş.  17.yy.da padişahlara ülkenin durumunu ileten raporlarının nüshaları duruyor. bir kaç kitap var konu hakkında ama sanırım bununla ilgili de araştırmalar çok eksik. neyse.. padişaha, uygun bir dille ve net ifadelerle gördüğü bütün yolsuzlukları ve tabi çözüm yollarını bildiren raporlar iletmiş koçi bey. koçi deyince aklıma bir kaç yıldır gözde olan koç.luk mesleği geldi. bağlantı var mı diye bakınca da..sürpriz değil tabi ki bağlantı net.  kelime anlamı ingilizce cauch.tan ama ingilizeye de macarca koçmak.tan geliyor. yani türkçe.den koçbaşılık tan vs.ye uzanıyor sanırım ama ingiliz sözlükleri türkçe.ye dayandırmakta imtina etmişler. almanca.da da buna benzer bir ifade, adlarda bindiğim, atların çektiği o arabaların üstü kapalılarını ifade ediyor. lakin şimdiki koç.lukla yani mentörlük, akıl danışmanlığı, yol göstericilikle alakasını kurmak mantık dışı olur. ingilizce sözlükler kurmuşlar! demek ki koçluğu osmanlıda ilk uygulayan ve adını veren koçi bey olmalı.

wb yapımı şerlok holms filmleri sinemaları kasıp kavururken es geçmiştim.büyük hata olmuş. neyse ki 2017.de 3.sü çıkacakmış. modern insan seyrettiğini anlayamıyor. bunu çok gözlemledim ve bu değişmez bir kural. hayat hızlı, filmler hızlı, insanlar goygoyu sever, ben dahil, kafa yormaya gerek yok.. yine de bunlardan sıyrılıbilenler için not düşeyim eğer iyi  bir film olduğunu düşünüyorsan en az 2 kere izlemen lazım. son kez de filmden anlayanlarla birlikte yorumlar yaparak izlemek gerek. bu iki şerlok holms filmi onlardan biri. dünyayı yöneten bir kaç insanın planları, taptıkları, şeytan gibi ağır konuları modern insana göre dizayn edip müthiş bir görsellikle, aksiyon ve oyunculukla vermiş ki, şaşırdım. diyaloglar, akıl oyunları, ağır çekimler, efektler... fiyu.. sonuçta o bir film ve cüneyt arkınlıklar tabi ki var.. matrix.ten sonra belki de bunuları yapan nadir filmlerden biri.. akil holivud filmleri izlemek için wb yapımlarını kaçırmamak gereğini unutmamak gerek .. bu film özellikle, orta yaş altı bütün gençlere zaruri. ne varsa gençlerde var, orta yaş ve üzeri maalesef beyinsel olarak bitiğiz. isterim ki, lisede 2 ders boyunca birlikte bu filmi izleseler, tarih dersinde.. ah o atanabilmeyi başarmış hoca dediklerimiz.. ah o müfredat... ah o beton boktan binalar.. neyse.. mesela bu filmin türk sitelerindeki yorumlarını okudum, ekşi dahil.. üzüldüm.. hababam sınıfı da izlese, matrix de izlese, yorumlar hiç değişmiyor; iyiydi-kötüydü, zaman hızla aktı-çok sıkıldım .. rol yapamamış, şu oynasa iyiydi vs vs..   filmler birşeyler anlatmak için yapılır. mesela hababam sınıfı bile, 70lerde, o genç cumhuriyet dediğimiz ülkenin en kalburüstü kesiminin, çocuklarının, mimarisi güzel olan okulunun bile boktan durumda olduğunu ve bu ülkeden bir halt olmazı göstermek, buna kahkalarla gülmek için yapılmıştır. dalga geçmek için.. hala daha bunu insanlar anlamaz. film yapanların, para kazanmanın haricinde, mutlaka bir amaçları var ama dünyada da tabi, bunu bu şekilde izleyecek insan az. çok olmaması için büyük engeller de yok aslında. sonuçta, bu şerlok holms serisinin anlattıkları, mühim. 

bir bün bu acı işine yarayacak , özellikle gençler için müthiş bir aile filmi.. ergenlikten itibaren ‘bütün dünya, ailem dahil, anormal’ diyen bir çok genç var ve onları kimse anlamıyor.. birileri anlamış ve 2011 de filmini yapmış.. aslında aileler de izlese keşke. harika oyunculuklar var, lucy liu var. harika oyunculuk şu demek; rol yapmıyor sanki. 

adam ise ilk kez duyduğum bir rahatsızlık olan  Asperger's Syndrome.dan muzdarip ama elektronik mühendisi bir genç ile biraz kalp kırığı, biraz aile sorunu olan güzel ama gayet normal bir hanım kızımızın romantik ama insani ilişkisini içeren müthiş bir .. romantik drama.. gençler mutlaka izlemeli ve aileler de.. sevgililier ve sevgilisi olmayanlar da .yine nefis oyunculuklar , su gibi bir film. 

siyaset ile ekonomi bağımsız olmalı diyen insanlara iyi bakın; ya siyaset, ya ekonomi, ya da ikisini birden bilmiyorlar..

daha da kötüsü ikisini de iyi biliyor olmalarına rağmen bunu söyleyenler. ve bunlar, çoğunluk. 

neden? 

siyaset, ekonomiyi etkilemek, yönlendirmek için yapılır. dünyanın en zengin ülkesinde bile bu böyledir ;elde edilen enginliği nasıl korunması, dağıtılması daha büyük sorundur, zenginler bilir.para tatlıdır ve ne kadar olursa olsun kimse paylaşmak istemez.

merkez bankaları bağımsız olsun, siyaset ekonomiye karışmasın diyenler pek tabi ki, bu işi bilen, para işinin içinde olan hatta yöneten, ama halka yani aslında, seçilen siyasilere karşı sorumlu olmak istemeyen kişilerin sözcüleridir. 

Dr. Udo Ulfkotte, Frankfurter Allgemeine Zeitung.un editörü. 55 yaşında ve çocuğu yok. 1988.de iran.da zehirli gaz soludğu için 3 kez kalp krizi geçirmiş ve ömrünün sonuna geldiğini düşünüyor.

böyle olunca da, günah çıkarmaya karar veriyor.

kitap yazacağını öğrenince gazete avukatları, dava açarız, kötü olur diye mesajlar atıyorlar ama kaybedecek bir şeyim yok diyor dr.udo.

almanyanın en çok satan gastesinin birinin editörü ve yılların gazetecisi olarak itiraf ediyor; abd ve alman gizli örgülerinin bana verdiği haberleri aynen,kendi adımla yayınladım. bunu yıllarca yaptım. ve bunu herkes yapıyor. bütün avrupa.da bile böyle. utanıyorum , geri alamam yaptıklarımı ama söylemek zorundayım.

ilk başta ilişki kurunca sizi pohpohluyorlar ve önemli biri olduğunuzu hissettiriyorlar, sonra da , bi iyilik yapar mısın, dediklerinde artık bağlanmış oluyorsunuz.

burası biz muz cumhuriyeti ve demokrasi, basın özgürlüğü diye birşey yok. kitabında eski cia direktörünün bir lafı da var 'biz manipüle etmek için pek uğraşmıyoruz, zaten ilişkiler iyice karmaşık.. mesela time dergisinin yönetimi bile bizde'

aslında en korktuğum ley savaş çıkması. savaş kendiliğindne çıkmaz, birileri itekler sürekli ve biz gazeteiler de buna alet oluruz. ben bu propagandalara alet olmak istemiyorum artık..

kitap almanya.da çok satıyor ama bakın, bahseden ne kadar az gazeteci var.

evet gerçekten de , google.da bile arayınca zor buluyorsunuz. ama güzel bir gelişme, türkçeye çevrildi. alman medyasıyla ortak aydın doğan.ın siteleri de satıyorlar 

kitaplar önemlidir. kitap okumalıdır deriz. hangi kitap? sadece bunu anlamak için bile onlarca kitap okumak gerekiyor, yetmiyor yazarını gerçek hayatta tanımak gerekiyormuş. feto, bunu da öğretti. zaten alman şopenaur dede, bunu aslında 20.yy.a girmeden yazmıştı, 

para için kitap yazma başladı, kitapların neredeyse çoğu artık çöp, almayın,okumayın.. diye

feto, paralelciler, haşhaşiler.. vakti zamanında bu tipler, beni de aralarına çekmek istemişler ama yıllarca abilik ya da sömürmelik kıvamına getirememişlerdi. onun için birbirine uzaktan meraba diyen tanıdıklar gibi bakışıp durduk. yine de saman grubu mefkutelerini, kuponla verdiği kitap denen saçmalıkları, fetonun sayıklamalarını, onun hakkındaki röportaj (ulan 2si de dogan yayından çıkmış,ne kadar açık bağlantılar) hatta arada sitesindeki haftalık haşhaşi toplantıları bile dinledim nabıyorlar diye.. masonik örgütlenmenin bizatihi farkındaydım ama sanıyordum ki, kısasa kısas, mücadele için aynı şekilde çalışıyorlar.. tabi gariplikleri de görüyordum ama...reiz olmasa, ondan önce de h.avcı olmasa, aslında uyku ile uyanıklık halinde olduğumu da anlamayacaktım.

sonra ne oldu? tabi aradan aylar geçti, şok hala atlatılmaya devam ediyor hem kamuda hem bireyde.. 

bu arada ulan bu bir sürü kitap ibreti alem için dursun mu, başkasına mı versem, dönüşüme mi göndersem gibi ilk defa karşılaşılan bir hal.. ara ara okudum;

allah ile nasıl aldatılır, ego nasıl tavan yapılır ama kendini fakir, 1 dilimle yaşayan biri gibi gösterilir, peygambere nasıl saçma sapan sıfatlar takılarak tanrılaştırılır ama seviyormuş gibi gösterilir halbüki deli gibi kıskanılır ve kendi ümmetini yaratmaya baş kour, konuşmaları nasıl kitap haline getirilir ve millete satılır, tabi kasetlerin satışıyla bunlar kırtasiye zinciri kurmuşlardı.. tabi göz açınca her şeyi olduğu gibi görüyorsun ve inanamıyorsun. inan yahu, hepimiz inançlıyız di mi?  

artık alacağımı almıştım, bu pislikleri evde tutmanın anlamı yoktu. başkasına verip de zehirlemem söz konusu olamazdı. e tabi bunlar el yaması nüsha değil ki arşivliyeyim, ibretlik olmasına rağmen, hem bazıları da tekrar okuyarak tezatları bulup anti feto kitapları çıkarmaya başlamıştı.. bir çuvala doldurdum kitapları özensizce. yine de kitap denen nesneye saygımdan, alışkanlık, içim cız etmedi değil. çuvalın ağzını bağladım ve atılacaklar tarafına kaldırdım. 

hakan albayrak'ı tanımam gerçek hayat dergisi iledir. hep yazın,düşün hayatının içinde gibi duran bu genç adam, 35 adet ulusal gazetenin yetmediğini düşünmüş olacak ki diriliş postası nı çıkardı. hangi şartlarda/şartsızlıkta çıkarıldığını bilmediğimden standart yorumlarımı yapayım. e bundan 20 sene önce de olmaz bu gaste dediğim ve elle mektup yolladığım bir gastenin eski yazarı albayrak, elim uğurludur.

peki 3. sayısıyla diriliş postası hangi eksiği gidermiş görünüyor?

gazetenin adı sanırım sezai karakoç'un 1976.da kurduğu gazeteden geliyor,künyeye göre 12832nci sayı. bu konuda bilgi sahibi değil yorum sahibiyim.

mizanpajı olağanüstü sade. hala çıkan cumhuriyet, artık çıkmayan yeniyüzyıl gastelerinin taslak hali gibi. renkli kapak fotoğrafı dışında siyah beyaz. gazete adı çok büyük yazılmış, arması yok. fontlar özel değil.açık söyleyeyim, bu kadar basit olmamalıydı. yüzlerce örnek var batıda, hatta osmanlı döneminde bile, ne olur dönün bakın. 

gazete muhabir değil habersi-yorum ağırlıklı olacağından ki mecburi bir tercihtir tabi, az ama öz haber tercihinde sanki lakin bu seçimlerin kıstasını çok anlayamadım.

köşe yazarları şükür ki genç nesil, ilk kez okudum ama bence bu minvalde ,gençlerle, devam. 

ekonomide rakamlar yok, borsa, döviz vs.. sanki büyük eksik var orada. yazarımız ise okuyuculardan soru bekliyormuş. 

spor sayfası da özet gibi.. demek zor, güncel başlıkları özetleseler daha başarılı olur. şimdilik bir kaç haber var. mesela tenis haberinin o kadar büyük olmasının anlamı ne?

tv sayfası çok demode, yarım sayfa çengel bulmaca var. 1 sayfa abone olun çağrısı, 1,5 sayfa yardım dernekleri reklamları, yarım sayfa kamu duyuruları, mobilya ve tıbbi reklamlar.. gazete 20 sayfa, bir şekilde dolmuş.

dış haberler en önem verilen kısım, sağı solu dış haber ama belki mizanpajdan kaynaklı bir eksiklik var, dolu doluluk yok.

bence büyük bir hata, iki hanım yazarın da e-posta adresleri aynı basılmış, emine@...

deyim hali de gerçek hali de pek kolay değildir yol yapmanın. bir yerin yol haline gelmesi, bir güzergah halini alması hali.. neden toprak arsa, ev, cami, favrika olurken yanındaki yer yol olur? zor sorudur.  bir yer yol olduktan sonra artık ne arsa ne bahçe haline gelemez.  bunun istisnası sanırım havayolu haritasının kolay olmasa da değiştiriebilmesi.

neyse, asıl mesele şu, gençler sürekli sorar, bizim yollarımız (tabi 5 sene önce çok daha berbattı) neden kötü, asfaltımız bozuk, yolumuz eğri büğrü, dar, az vs. vs. 

kestirmeden, gençlerin yol dendiğinde aklına gelen beyaz/sarı boyalı bir kaç şeritli asfalt yollardır. bu yollar son 100 senede ortaya çıkmıştır, ondan önce sert topraklı, mıcırlı, kaya taşı, mermer gibi taşlar döşeli, yollar en gelişmşi yollardı. 

gençlerin anlayacağı yolların yapımı için gerekenler 

1.asfalt

2.insan

3.makina

4.yolun geçeceği güzergahı kararlaştıracak bir otorite. 

asfalt, petrolden mamuldur. petrolünüz yoksa asfalt için altın veya dolar ödemeniz gerekir. bizim petrolümüz 1918de çalındı ve 1923de de bu petrolü almak için hiç bir girişimde bulunmayacağımıza yemin ettik. sınırların içinde kalan raman, batman petrolü ise yok hükmündeydi. 

insan, yol yapımını bir yerde görürseniz 1 saat izleyin. dünyanın en meşakkatli işidir. makineniz olsa da olmasa da. batı, yani gelişmiş ülkeler, binlerce köleyi, hapisaneye attıkları garibanları, yetimleri o da olmadı işçi diyerek getirttikleri dünya insanlarını kullanmışlardır. bizde cumhuriyet kurulurken erkek namına insan gücümüz neredeyse tükenmişti. kölelik kavramı, batılı manada bizde hiç olmadı. esirleri ise yine onlar gibi kullanmadık. hatırlarsanız, varlık vergisinde para ödeyemeyen azınlıkların yol yapmak için gönderildiği bir yer vardır.. o yere bir bakın bakalım ne kadar yol yapılmış? 

makina, ise esasen insanlığın çığrından çıktığı bir icat olmuştur. makina için petrol lazımdır. makina ile onlarca insanın yapamayacağı işi yapabilirsiniz. makina olmadan yolların bu kadar kısa sürede bu denli uzun geniş ve muntazam olması mümkün değildir. makinayı ecnebiler icat etti. petrol ise bizdeydi. peki ne oldu?  evet dünya savaşı dedikleri petrolü kim kapacak katliamı. petrolü ve makinası olmayan bizim yol yapmamız ne kadar mümkündü? 

otorite; şimdiler yol yaparken sık sık duyarız, kamulaştırma, yol üstünde kalan evler.. nüfus nispeten az iken  ve bir otorite, tek adam yönetimi işin başındaysa, yol yapmak kolaydır. ama yerleşim artmış, komisyonlar, sürekli düşen hükümetler vs ile yol yapmaya çalışın bakalım.. 

her şey yapılır tabi ama devasa dış borcunuz olur, eğri büğrü ve bir türlü düzgün gitmeyen yollarınız, 3 yılda bir çöken asfaltınız olur.  olmuş da. 

son 5 yıldaki duble yolların beton olmasının sebebi de bu stratejik karardır. petrolün en pahalı olduğu dönemde, avrupanın en büyük beton üreticisi olarak çok doğru karardır bu. 

gezi olaylarının başlamasına bir kaç gün kala, gastelere haber düştü. 90.ların karışık günlerinde doğuda da görev yapmış bir vali intihar etmişti. hizmetçisi, karısı ile yaşadığı güzel evinde, her gün sporunu yapan 70 yaşlarını geçmiş ama 60larında bile göstermeyen, bir gün önce tatil planlarını prof. kızına ve karısına anlatan eski vali, sabahında, kilitli ve anahtarı bulunamayan odada, kendisini göğsünden vurarak ölmüştü. 

mayıs 2013'ten kasım 2013e kadar savcılar araştırmış ve olayın kesinlikle intihar olduğuna hükmetmişlerdi. hürriyet gazetesi de bu olayın kapatılması gerektiğine haberiyle yön göstermişti 

Hayri Kozakçıoğlu'nun intihar ettiği kesinleşti - Hürriyet ...

hürriyetten 18 gün sonra aynı gruptan radikal, avukatına dayanan haberinde tam tersini duyurdu. bir gün sonra da rus kanalına konuşan tıp prof.u kızı, göğsüne ateş edilen bir kişi 2 dakika debelenir,oysa odasında hiç kırık dökük bir şey yoktu, odasının anahtarı nerede, tamamen de sağlıklıydı henüz sabah görüşmüştük,intihar olamaz, dedi 

'Hayri Kozakçıoğlu intihar etmedi, öldürüldü' - Türkiye ...

o sene haber yapılacak çok şey vardı, gezi, haşhaşiler vs. derken olay bir kaç haberle geçildi. zaten hürriyet de dosyayı kapamıştı. radikal açmaya çalışınca radikal kapanıyordu neredeyse,şimdi, sadece web.den yayına devam ediyor. 

2014.te de koca bir yıl neredeyse kozakçıoğlu  haber olmadı, ölen unutuluyordu. gastecilerin konuşacak çok şeyi vardı yine, haşhaşiler savaşı bitecek gibi değildi. 

cumhurbaşkanı devleti sarmış haşhaşilerden ve hiç güvenmediği adalet kadrosundan sürekli dert yanıyordu ama bitireceğim onları da diyordu.

fastcompany.de güzel bir yazı var, çocuklar neden ot gibi yha artık nasıl düzeltiriz bunları diye anlatan. biz türklerde böyle bir sorun yok, neden yok dergiye cevap olsun

1.oyun

dergi diyor ki bol bol oynasın çocuklar.. biz de diyoruz ki, efenm ne gerek var, hastalanırlar,kirlenirler,terlerler.. hepsi masraf akaybolur,çalınır hem sokak mı kaldı, otursun dersini yapsın ne oyunu? 

2.merak

dergi diyor ki merak etsin ve cevabını arasın, sorsun soruştursun. biz de diyoruz ki, la ödevini bitirdi mi ki neyi merak ediyo?önce kitap dergi ödevlerini bi merak etsin bitirsin amcası.

3.tutku

dergi diyor ki,birşeylere tutku geliştirsin,daha çok vakit harcasın. biz de diyoruz ki, evladım iki gün oynar bırak bu hiç bişeyine de para veremem, dersleri var ödevleri var tutku için yeter.

4.korku

dergi diyor ki, denesin,korkmasın risk alsın. biz de diyoruz ki, oooluum havıza girme,denize girme boolursun ooluum, karıştırma bozarsın annem, git ödevini bitir. 

5.hedef

kitapların bir sektör haline gelmesinden ilk yakınan şopenaor abimiz olsa da esas demek istediği goygoy,yalan,gıybetten yakınmak, adem babanın oğullarıyla başlamış olmalı. 

her gün yeni kitaplar basılıyor ve her gün yeni katipler çoğalıyor. klasikleri ve gerekli denilen şeyleri okumak bile bir ömür alabilir üstelik başka dillerde gerekli olarak dikkat çekememiş daha niceleri vardır. üstüne son zamanların zaman yiyicisi twitler,bloglar -ahanda- girince oku babam oku da nereye kadar nesli olduk. daha mesleki metinleri saymadım bile. 

neyse sorun aslında, dini kitapların neden var olduğunu düşünürken ortaya çıkmıştı. sonunda çözüm olarak, son kitap ve bozulmuş da olsa öncüleri dışında dini kitap okumanın gereksiz olduğuna hükmettim. bu kolay bir sonuç değildi bilakis ömrümün ve kitaplığımın bayağı bir kısmını almıştı bunlar. belki çoğuna para vermedim, gazeteden kuponla aldım veya hediye geldi ama yine de önemli olan kısım zamanının büyük bölümünü aldılar. ben pek etkilendiğimi düşünmesem de aslında gidişata bakılırsa bu kadar zamanını alan hiç bir şey insanı az etkilemiş de olamaz. 

ama pek de müspet etkilememiş olacak ki, bir kaç sene evvel yeter dedim ahirete inanıyorsan seni bu kitaplardan sorguya çekmeyecekler ya? bilgi yük. lü eşşeğe döndün. ara sıra da bu düşüncemi soran herkese anlatmaya başladım. genel olarak tabi hüsnükabul görüyordu lakin de o kitapları yazan hocalar son kitabı açıklamaya çalışıyor yahu nezdinden itirazlar da yükseliyordu. ayet var efenim ayet diyordum, bu kitabı apaçık indirdik size! huaydaa öyle bir ayet mi varmış deyinceee.. kamu spotu gibi oldu ama meal okuyan sayısı neredeyse hiçmiş! 

bu risalei nur denen milyonlarca kelime içeren en pahalı kalite kağıtlara özenle basılmış kitabın ne anlattığını çömeye çalışan abi ablalardan da olabilirdim mesela hafazanmevla. dışarıdan bakıldığında yahudi gibi gözüküyormuş meğerse, elinde bir tomar kağıt okuyup durup anlamamak ne acayip. tabi çook sevap. dediler de okuttular bütün kitapları, sadece onu değil. 

sonra bir gün otururken en arifinden bir arkadaş dedi ki, okey, tamam, da  zilyon tane uyduruk şiir, roman, hikaye,deneme,hatırat bilmemne varken sen niye kızıyorsun dini kitaplara? onlar da para kazansın ne olur? 

banane ya tabi kaznsın. dinden para kazanmiycan da neyden kazanican? savaş açmış da değilim ama şopenaur abimiz gibi düşünmekte de özgürüm di mi? 

asıl sorun ise şu

bu fikşın kitapları alan okuyan insan, bir noktaya kadar, reklamlarla,kamu baskısıyla falan kandırılmış olsa da, nihayeten bilerek seçim yapıyor. ben de onlardan biriyim mesela hala ama dini kitapları alan insanların çoğu, hayatlarını ona göre düzenleyecekleri bir metin arayışında ve ona göre okuyorlar, bu metinlerin kutsal olduklarını sanıyorlar. adam mesela saçmalamış, araya ayet hadis attırmış üstelik arapça harflerle de yazmış ki tam olsun, böyle ne yazarsan yaz kutsal kitap gibi oluyor. 

arada büyük fark var.

tc.nin başşehri angara.nın en güzel şeyi, dönüşü. şair böyle demiş. nadir de olsa katıldığım şair cümlelerindendir.

bu yazı, angaranın ne kadar saçma bir kent oluşuna vurgu yapacaktır.  çünkü oraya her gidişimde, bu duygu gittikçe büyüyor.

angara evet saçma bir şehir. saçma bir şehrin başşehir olması ise daha da saçma. anayasayı yapanların, başşehri angaradan taşınamayacağı teklif dahi edilemez maddesi ayrı bir saçma. bu anayasayı yapanların hepsi vefat etmiş olmasına rağmen yürürlükte olması yine saçma. 

neden bu kadar saçma kelimesini kullandım çünkü 'bilenler bilir' den daha da saçma değil. 

angara, aslında her çorak, kavruk yer gibi allahın bir yeri. angaraya olan menfi duyguların sebebi ise angaranın baş şehir yapılmasında sanıyorum. böyle olunca, oraya gitmek zorunda kalmak, ülkenin bütün enerjisinin oraya harcandığını görmek, hala daha ülkenin güzel enerjisini emdiğine şahit olmak beni deli ediyor. 

tc.yi kuran. m.k.a bile ankaraya son zamanlarında  pek uğramamış ve hatta yıktığı osmanlının başşehrinde gözlerini yummuştur. tabi zorla, ebedi istirahatgahı! na taşınmıştır kamalistler tarafından, ayrı konu. 

demek ki angara evlat olsa sevilmeyecek bir yer. başkent olmasa bu denli üzerine gitmezdim bence övgüye bile mazhar olmaya başlayabilirdi.belki. 

bu çorak, yerleşimden ırak, nispeten düz bir yerin, bu kadar garip bir imara sahip olması birinci dert.

bisikletli ulaşımın bu kadar az olmasını benim az olan aklım almıyor. şehrin yolları ona göre kurulmamış tamam ama sene 2014 ve gelişme sıfır. 

yaya olayım desen pek farklı değil. kaldırımlar sadece para kaldırmak üzere belediyenin müteaaaahitlere hediyeleri . üst geçit faciaları, bir anda kaldırımın bitip araba yolunun başlaması.. 

araban varsa ayrı dert. köstebek gibi ordan burdan geçen derme çatma yolların, o minik, okunaksız, yetersiz, olmayası  tabelalarla seni şaşırtmak için elinden geleni ardına gomadığı angarada bir de milyonlarca gereksiz devletlünün önüne çıkması ile hayat daha leziz oluyor. 

angara tc.nin yıkılası beton mimarisinin en berbat iç karartıcı örneklerini taşımakla da gurur duyar. mesela o cehape binası bile son zamanlarda yapılmasına karşın, bu zihniyetin nefis bir örneğidir. en son bir de 7 yıldızlı  vindım otel mi ne .. abow. 

yakın tarihi çok acayiptir onu ayrı yazmalı..  eski tbmm binası, işbank binası olan yerin tc kurulurken başka yer yokmuş gibi, osmanlı binalarının yıktırılarak yapılması falan, kaldırımları 2 senede bir söküp yapmaya benzemez. hele tc kurulurkenki iç cinayetler falan .. of ki of

angara neden başkent olmuştur efenim istanbula düşmana uzakt da güvenliydi de falan, diye öyrendik. 

angaranın adı neden angaradır. çünkü angoraymış da herkes ankara diyomuş ..  

bunları anlatmak lazım ama bunlar bile ayrı karın ağrılarıdır. 

angaradaki o kale, o romadan kalma hamam, tarihi bişeyler falan taaaa 2014 e kadar bakımsızlıktan geberik haldedir. bu nası iş demeyin burası tc.nin başkentidir. 

velhasıl kelam angara baştan aşağı bir acayip heyula gibidir. tabi angarada sevdiğim kişiler, kediler, eski anılar falan da vardır ama bu yazıyla ya da duygularla işi olmayan bir durumdur bu.

başkent olmasa hiç dikkatimi bile çekmez, bayburt gibi bi yer olurdu  gözümde ama değil işte. 

kubbealtı vakfı var. çemberlitaşta, köprülü medresesinde mukim. harika bir yerde, nefis bir tarihi eserin içerisinde. tam olarak neyi vakfettiklerini bilemiyorum ama 40 senedir oradalarmış. mekan olarak, yürürken bir kaç kez tesadüf etmiştim. ilk ve tek ilişkim ise bir ramazan günü iftar vakti, asılı davetiyelerini görüp, biz de girelim bari deyip, tam anlamadığımız sebeplerle genç bir arkadaşın bizi reddetmesiydi. garip tabi ama üzerinde durmadık, unuttuk gitti derken, internette sitesine tesadüf ettim, oradan semiha ayverdi.nin belgeselini izledim, bir kaç kitabını okudum,yani tedricen hemhal oluverdim. ama garip bir hissiyat beni bırakmıyordu. bir soğukluk, bir tutukluk, bir acaba devam ediyor çünkü tam olarak oluşumun amacını çözemedim. semiha hanımın 4 dile çevrilmiş eserinde bile, kuru bir türklük ya da sünnilik tadından başka bir şey bulamadım. belgeselde, şansa, muhitime de yakın büyük bir yalıda yaşayan hanfendinin , hayatını bir kaç metrakarelik odasında geçirdiğinin anlatılması, paralel yapı reisinin de aynı şeyi, bbc dahil pek çok yerde gösterdiğini hatırlayınca, reklamasyon bir tevazu örneği daha, dedim. 

bu düşünceleri yazmak aslında dün gazetede çıkan Prof. Dr. Ahmet Topaloğlu röportajına kadar aklımda yoktu. bunu da okuyunca, zihnimi kurcalayıp duran hissiyat artık olgunlaşmış oldu.

esas figür ilhan hanımdı yazıda. koca bir türkçe sözlük hazırlıyor topaloğlu ve iş bitince,kapakta yazar olarak adı geçmiyor. diyor ki ;

Vakfın hakkımı yemeyeceğini düşünmüştüm. Ama sözlüğe ismimi redaktör olarak yazdılar. İmza İlhan Ayverdi’nin oldu. Bu haksızlıktır! Allah’a havale ettim. Üzüldüğüm şu: İlhan Hanım haberi olmadığı halde bundan azap çekecek. Bu üç ciltlik sözlük, ahirete yatırımım oldu! Fena bir yatırım değil (gülüyor).

bir eserim olsun tutkusundan bahsetmiş topaloğlu. her insanın zaafları var ama eğer söz konusu bir  vakıf ise, bir devamlılık söz konusudur ve hatalar düzeltilmelidir. düzeltilmemiş ve o da anlatmış.

sonuç olarak kul hakkı yemenin çok çeşitli yolları vardır. kul hakkı yiyenler bunu bilirler ama bilmezden gelirler.diğer insanların başkalarının kul hakkına titizlik göstermesi zaten nadirattan bile değil artık. dünya böyle bir yer. ahiret de onun için var. topaloğlu, hakkını ahrette arayacağı için aslında kaybı yok ama cümleleri,yaşayan insanlar için ibret niteliğinde.