Yalnızkral

Karakoldaki aynada safran gibi kirli yüzümüz

Popülizmden oldukça uzakta yaşamaya çalışıyorum ve biliyorum her şeye fiyat biçilen bir dünyada özgürlükten bahsetmek anlamsız, bir değil yüzlerce tasma var boynumuzda bir o kadar da bunu kontrol etmek isteyen pençe var ama Özel'in "evet ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim, tarantula yazmışlar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim" alıntısı aklıma gelir yaşadığımız çoğrafya ve yüzyılda aşağı bakmak bir lükstür bizim aşağı bakmamamızın sebebi antidemokratizme, hukuka aykırılılığa, baskıcı dikta rejimine, totaliterizme, protesto hakkı ihlaline... Karşı bir direniş değil tek bir sebebi var boğazımıza kadar boka batmış olmamız

#aşağıbakmayacağız

Bilmem bu sana bağlı herhalde. Doğum günün kutlu olsun.

Hep böyle mi bu?

Öyle hisab katındayım ki katlim savcılardan sorulmaz

"Şahsen savaşa karşıyım. Savaş karşıtı olmak popüler, ahlaki açıdan doğru ve aydınca bir tavır olmadan önce de karşıydım savaşa. Ama bu profesyonel eylemcilerin çoğunun cesaretlerinden ve samimiyetlerinden şüphe ederim."

Nereye gitsem susamak vardı, pişmanlık vardı..

Çabuk gel diye.

Ben de Ali Lidar'ın Alengirli şiirini beğenmiyorum ilk iki dizesi fazla kasıntı gibi zorlama bir postmodern. Ya da belki yeni şeyleri sevmiyorum biraz eskimeli ya da ölmeli şairi, belki ölüm anlam katar kelimelere ne demiştik "yeni" ibaresini sevmiyorum "yeni medya" okuyorum neden? Çünkü kendi ellerimle mahvettim hayatımı bir kez ve bu bir kez yeni bir sürü kezler doğurdu, bir kez daha olsa ne çıkar, bu bir kez yeni bir sürü kezler doğursa ne çıkar. Daha ne kadar dibe ineceğimi merak ediyorum belki daha çok yolum var cehenneme, kim bilir doğrusunu pavyondaki bilge pezevenk mi yoksa meyhadeki gerzek filozof mu? o zaman belki alabilirim nobel ödülünü. Cehenneme kadar yolumuz var umarım daha çok vardır fazla bir yaşanmışlık dolduramadım cebime tütün kırıntıları haricinde. "Ama yorgunum şimdi" diye başlıyor kıtasız bir şiirin üçüncü kıtasının ilk dizesi..