przychodzidoglowy

Umysł sam siebie pobudza. Umysł sam siebie budzi ze snów, które snuje. Umysł sam siebie ogranicza, aby potem się uwolnić. Umysł sam siebie oświeca.

Przypadkiem znajdujemy się na Ziemi. Przypadkiem rosną tutaj rośliny psychodeliczne. Przypadkiem dla wielu są pierwszym krokiem w samoświadomość. Przypadkiem?

Uderzyło mnie, jak wielką odwagą jest usiąść w zazen. Nie chodzi tu o tandetne schlebianie sobie, a raczej o punktowe postrzeżenie, że siadając w wyprostowanej pozycji, z otwartą klatką piersiową, a otwarte oczy kierując na białą ścianę, wystawiasz się nagi na Wszystko. Jest niebywałym aktem odwagi siedzieć ze Wszystkim - nieruchomy wobec impulsów ruchu, nierozróżniający wobec wielości dźwięków, niewidzący wobec obrazów i migotań. W zazen nie ma ani źdźbła trawy, za którym można by się schować.

ISTNIEJĘ to już oddzielenie.

Chodzisz po mieście pijany cudzymi myślami, uwięziony w historiach, którymi obudowujesz każdy kolejny krok. Nie widzisz ulicy, jesteś wciągnięty do wizualizacji własnych obaw, rozwiązujesz łamigłówki, które wymyśliłeś minutę temu. Wygrywasz walki ze smokami, które sam powołujesz do życia. Oglądasz swoje życie, przewijając je na podglądzie, nie słyszysz muzyki i słów wypowiadanych przez ludzi - tylko zgrzyty i szmery. Gdzie jesteś? Gdzie jesteś teraz? Skoro nie ma Cię tutaj z nami, ani nie możesz być Tam, bo Tam nie istnieje. Nie ma Cię? Obudź się wreszcie i zobacz, gdzie jesteś! Nie znasz dnia ani godziny. Nie będziesz żałował.

My ciągle coś usiłujemy. Jeżeli będziesz ciągle usiłował kogoś przekonać, kogoś zmienić, usiłował zmienić siebie, usiłował być dobrym człowiekiem, usiłował być spontanicznym, usiłował mieć marzenia i usiłował je realizować, to szybko się okaże, że pływasz nie w oceanie z innymi rybami a pływasz sam w okrągłym akwarium swoich wyobrażeń. Jak zbić akwarium i wydostać się do oceanu? Zrozumieć, że akwarium nie istnieje.

Jezus nie przyszedł udowodnić ludziom Boga. Jezus przyszedł, żeby nam przypomnieć, że każdy ma Boga w sobie. Bóg jest wszystkim i poza wszystkim. Teraz. “Zawsze” to pojęcie.

Myślenie jest zmysłem. Myśli są równie chaotycznymi darami jak dane zmysłowe. Myślenie, o którym wszyscy mówią, że jest takie super, to tak naprawdę umiejętność selekcji myśli i wybrania tych wartych wypowiedzenia lub realizacji. Ja nie myślę, ja wkładam głowę do rzeki myśli i się rozglądam z uwagą. Nawet te zdania stamtąd pochodzą.

Bo jutro znowu zacznie się moja przyszłość...

Dlaczego nie lubię nauki? Lubię naukę. Nie lubię tylko jej immanentnego dążenia do panowania nad materią. “Panuję nad materią!”. Co za Pycha! Wystarczy porozmawiać chwilę z prawdziwym rzemieślnikiem, których jest już tak mało, a każdy powie, że materię trzeba poznać i szanować. Każdy kawałek drewna, każdy blok kamienia ma w sobie Tak i Nie, które pozwolą lub nie pozwolą wyrzeźbić Dawida. Nie możesz zapanować - możesz poznać! Możesz współpracować.