Gönül yorgunluğu ne biliyor musun? Gökte yıldızın kalmıyor. Gölgen bir yere sığmıyor. İçindeki şarkı içinde boğuluyor. Penceren sokağa bakmıyor. Dünyanın bütün cenazeleri evinin önünden kalkıyor. Her gün bir arkadaşın büyüdüğünüz zamanlarda kayboluyor. Girdiğin çıktığın bütün kapıların önünde yabancı, ardında yalnızlık olup kalıyorsun. Sözünden,geçmişinden,inandıklarından, baktığın yüzlerden soğuyorsun. Durup dururken inciniyorsun. Dünya, inandığın o yitik cennet değil artık.

im using your shirt as a pillowcase :,)

Ben sizin ne istediğini bilmeyen yanınızla savaşamam

Olması gereken buymuş rahatlığı hissediyorum hayatımda. Başımdan aşağı kaynar sular döküldü ama olması gereken buymuş.

Sanki hayatım boyunca yanlış melodiye dans edip durmuşum

Bir sabah tüm yüklerimden kurtulmuş gibi uyanıp her şeyi daha net görmeye başlasam. Zaman kaybetmeden olması gerekenler olmuş, taşlar yerine oturmuş olsa. Artık bir şey yapmama gerek kalmasa, yenilgiyse yenilgi, kazançsa kazanç. Beni bulacak olan neyse bulsa keşke.

don’t be someone’s “sometimes”

Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.

En güzel kız bile kısa olduğundan yakınır. Ya da en yakışıklı erkek sıskayım diye söylenir. Zeki fiziğini beğenmez. Rahip inancını sorgular. Asker cesaretinden şüphe eder. Cehennem varsa böyle bir şey olmalı, sürekli eksikliklerimizle yüzleştiğimiz bir sonsuzluk.

Dokunmadan birini özlüyorsan, özlediğin kalbine dokunmuştur çoktan.