#sevdim

Ahmed Arif

Bir gün çıkarsam bu zindandan Ne aşka dönerim ne dosta Kalbim mezar, ruhum yorgun Hayat bitti şu parmaklıkta

“Müzeyyen,” dedim, kendi kendime, elimde Kürt börekleri ile dikildiğim kenardan, “çok güzelsin, çok.” “Allah ruh güzelliği versin,” dedi bir tarafım. “Gözler ruhun aynasıdır,” dedi bir şarkı. Müzeyyen’ in ilk zamanlarımızdaki bakışlar ile çevresine gülümsediğini gördüm. “Bugün yine gönlümün bahçesinde gezindim” bakışlarını, “Sensiz sazın zevki mi var?” bakışlarını ve bit pazarı hamalının taşıdığı aynalı konsol önümden geçerken kendi bakışlarımı: “Öyle bir derde giriftarım ki…”

günaydın dostlar, hemen denemem gerekiyordu..

Bu dünya telaşında gölgesinde durup dinlenmeme izin vermişti.