Scaevola Teacher

Edip Cansever

Fernando Pessoa

Albert Camus-Yolculuk Günlükleri

Siyah İnci

Didem Madak

Bir senatoryumda, beyaz duvarlar arasında, beyaz bir yatakta yatmak, merhametle ve çiçeklerle çevrelenmek ne iyi olurdu, insanlar ziyaretine gelir, ona iyi davranırlardı ve çektiği acılara rağmen, uzaklarda iyiliksever, kocaman bir güneş gibi iyileşme umudu olurdu. İnsanın ağrısı, sancısı olduğunda hiç olmazsa bağırabilirdi; ama o sürekli olarak trajik bir biçimde komedi oynamak zorundaydı. Sinirleri yay gibi gerilmişken gülümsemesi, neşeli görünmesi gerekiyordu, bu sahte neşenin ne çabalara mal olduğunu, kendine hâkim olmak için her gün nasıl kahramanca bir güç harcadığını kimseler anlamıyordu.

Dicle olup delicesine, toprağı yara yara akmak varken, biz insan olduk: Günbegün yaralanan benliğimizle kendi delirişimizi seyredip duruyoruz.

İnsanın en kötü tarafı bile küçüktür ve insanın en iyi tarafı da pek küçüktür!

Yalnızsan, kendine giden yolu yürürsün; fakat bu yol kendine ve yedi şeytanına uğrar. Sen kendinin inkârı, cini, cinneti, falcısı, delisi, şüphecisi, uğursuzu ve kötülüğü olacaksın. Kendi alevinde, kendini yakmak istemelisin. Kül olmadan nasıl yenileneceksin?

İnsanlar babalarından çok, zamanlarının çocuklarıdır.

Takdir edilecek olan izah edilemeyendir.

Epikur-Mektuplar ve Maksimler, MENOİKEUS'a MEKTUPLAR