Bieden in het verleden behaalde resultaten garanties voor de toekomst?
Ineens staat ‘ ie in je timeline, de vacature van je dromen:
Gezocht: Financial Director met 8-10 jaar relevante werkervaring, waarvan minimaal 5 jaar leidinggevende ervaring. Ambitieus, gedreven, zelfstarter. In staat om (organisatie)veranderingen vorm te geven. Bewezen track record in de retail branche.
Ok, je ervaring ligt niet in de retail branche en je kunt daarin geen track record laten zien. Je hebt al wel jaren ervaring als leidinggevende van een middelgrote adviesorganisatie als Finance Manager. Bovendien heb je zeker affiniteit met retail en zeker met de organisatie waarbij de vacature uit staat. De laatste tijd merk je dat je hoofd wat vaker afdwaalt bij de zoveelste routineklus op je werk. Je kent je team door en door. Jullie kunnen op elkaar rekenen. Je leidinggevende zit ook al jaren op haar plek. Ze staat op goede voet met de key decision makers. Nee, het ziet er niet naar uit dat haar plekje binnenkort vrij gaat komen voor jou. Het gevoel bekruipt je de boel eens effe lekker op te willen schudden. Eens een keer onvoorspelbaar te doen, om een andere reactie te krijgen. Je bent duidelijk toe aan meer uitdaging. Je besluit te reageren op die vacature.
De recruiter klinkt erg blij met je telefoontje. Je cv wordt besproken met de directeur en een week later zit je met hen om tafel. Jij en nog een andere kandidaat schoppen het tot de laatste ronde in de procedure. Je hebt vernomen dat hij volledig aan het profiel voldoet. Hij heeft al vaker met het bijltje gehakt bij een soortgelijke organisatie. Zowel de recruiter als de directeur hebben in de gesprekken met jou meerdere keren benoemd dat ze het belangrijk vinden dat er “ nieuw bloed” in de organisatie komt. Een bevlogen persoon die “anders kan denken”. Ze koppelen aan je terug dat ze het gesprek als zeer prettig hebben ervaren. Energiek ga je het weekend in.
De week erna wordt je gebeld. Nou, je wordt teruggebeld. Na het derde telefoontje van jouw kant. Surprise, Surprise. De organisatie heeft gekozen voor de andere kandidaat. Je maakte als persoon een frisse en montere indruk. Je ambitie heb je duidelijk over de bühne weten te brengen. Ze twijfelen ook geen moment aan je arbeidsethos en je capaciteiten.
Waarom ze dan toch niet voor jou hebben gekozen? Tja, die andere kandidaat had het al eens eerder gedaan. Was daar ook succesvol in, bleek bij natrekken van referenties. Deze verandering is voor de organisatie zo essentieel dat, en je voelt ‘m al aankomen, zijn ervaring toch de doorslaggevende factor is geweest.
De uitkomst van deze sollicitatieprocedure:
- De recruiter heeft de vacature vervuld.
- De directie voelt zich gerustgesteld en ontzorgd.
- De ervaren professional doet nog meer dezelfde ervaring op.
En jij? Ambitieus, bevlogen, hardwerkend, nog steeds toe aan je volgende stap in je carrière? Jij scrolt nog eens hoopvol door je timeline heen.
Op het eerste oog lijkt dit een logisch resultaat. Ik vraag me echter af of de directie van deze organisatie wel echt gebaat is bij iemand die een loopbaanstap maakt die niet ambitieus is. Zouden ze niet beter af geweest zijn met iemand die zichzelf wil pushen om een succes te halen?
En de geselecteerde kandidaat, zou hij niet te snel verveeld raken? Een andere omgeving, wel dezelfde inhoudelijke uitdaging. Hoe krijg je het “anders denken” in je organisatie voor elkaar wanneer je iemand selecteert vanuit en met brancheblindheid?
Het geeft vertrouwen wanneer je direct dezelfde taal spreekt. Je hebt het gevoel dat je wordt begrepen. De kandidaat zonder branchekennis sprak wellicht met andere woorden, of vanuit een ander perspectief. Waardoor de directie, die vaak zelf ook al jaren in dezelfde branche werkt, de “klik” niet voelt. Wanneer je als bestuurder verandering wenst, in hoeverre ben je dan in staat om je eigen model van de werkelijkheid ook te veranderen?
Wat is jouw zienswijze hierop? Wat creëert werkelijke verandering die leidt tot een gezonde, florisserende organisatie?
Het wordt tijd dat we onze angsten onderkennen en met lef een nieuwe vorm gaan geven aan onze loopbaan, de organisaties waar we werkzaam zijn, en de economie. Beeld je in dat dit jouw organisatie is, waar jij eindbaas van bent. Wie zou jij hebben aangenomen en waarom?
