“Hüzünlü bir akşam susmuşuz, durgunuz hepsi bu”

Yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını, yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı.

“size bıçağı dokuz santim saplayanın altı santim geri çekmesi bir lütuf değildir”

vurulan benim, sen boşuna ölüyorsun

güneşin doğuşuyla kendi batışımı izliyorum

“insan, yaşamında eksik olanı her şey sanıyor.”

korkunç derecede sınırlıyım; uğrunda yaşayacağım çok şey var ama yine de anlaşılması mümkün olmayacak kadar hasta ve üzgünüm

yansa da her yer, ölmez melekler

"Derdin varsa git denize anlat. Kedilere, bulutlara anlat. Pencere pervazında çiçeklere anlat. İnsana dert anlatılır mı hiç?"

inanmak dahi istemediğim her şeyle yüzleşmek zorunda kaldım, daha ağırı var mı?

Daha önce hiç kimse içimde böylesine şiddetli bir fiziksel coşku yaratmamıştı. Seni yüreğimden koparıp attım çünkü gelip geçici bir gönül eğlencesi olmaya katlanamazdım. Bedenimi ellerine teslim etmeden önce, fikirlerimi, zihnimi, hayallerimi teslim edebilmeliyim. Oysa senin bunlardan hiçbirini alacağın yok.

Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.