“içinde ölüsünü gezdirenin dışında kimsesi kalmıyor.”

Bazı günler kahve yetiyor, bazı günler ülke değiştirmek gerekiyor.

Ben toparlandım sandıkça her şey tekrar yerle bir oluyor ve yemin ederim ben tekrar aynı yere dönmekten yoruldum.

Ben toparlandım sandıkça her şey tekrar yerle bir oluyor ve yemin ederim ben tekrar aynı yere dönmekten yoruldum.

Ben toparlandım sandıkça her şey tekrar yerle bir oluyor ve yemin ederim ben tekrar aynı yere dönmekten yoruldum.

isteseydi yapardı lafına her zaman inanacağım çünkü ben isteyince yapabiliyorum

Bana dağı aşıp tepeden denizi izleyecekmişiz gibi hissettirdin. Dağı bile aşamadık.

dört duvar arasında sıkışıp kaldık, boğulmak da yasak.

sonra yavaş yavaş mantığım değişti. hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. bunlar bi' günde olmadı. çok güçlükle ve adım adım oldu. hatta çok defa bana rağmen oldu. fakat oldu.

Konu bana gelince hep yorgunsunuz zaten

ibrâhim sen yaralı değilsin, yarasın.

konuşmak istemiyorum ki. susmak da istemiyorum. çığlık atmak. anladın. sen de çok dağ devirmiştin zamanında.

yollara aşığım. durmaya değil, gitmeye. ama sen durmak istersen, sonunu çok görmek istediğim bir yolun başında ölene kadar beklerim.

-tüm bu kargaşadan uzaklaşıp birinin kollarında soluklanmayı çok özledim. ki ben hiçbir zaman kimsenin ekseninde zırhımı indirmedim.