Vive con esperanza

Eskiden bir yıldızmış göğünü yitirmiş.

“boşluktayım sanki abi dedi, işin garip tarafı boğuluyormuş gibi hissediyorum, insan boşlukta nasıl boğulabilir ki?”

İncelik göremediğim insanlara aşamayacakları kadar kalın duvarlar örerim. Tek taraflı olan hiç bir hissin oluru yok.

Seansta hiç ağlamadın diye sevinirken aslında kendini kastığın için ağlamadığını fark etmek

Sonra o hafta her gün durup dururken ağlamak

Feda edilenler, heba edilirse, veda edilir.

Seni seven biri için sonuna kadar mücadele edilir ama birinin seni sevmesi için mücadele edilmez

Ben sandım ki, zorlarsam, emek verirsem olur ama olmadı. Zorla olan her şey zamanı gelince paramparça oldu. Sevmek ve güvenmek benim sandığım gibi kazanılmıyormuş,” Aş değilmiş, iş değilmiş. “Kazanç değilmiş bunlar, kendiliğinden gelmesi gerekiyormuş. Ben bilmiyordum, o yüzden zorladım.”

saat sabah altı. içimdeki tüm savaşları kaybettim, bu halledilir. fakat pes ettim ve kendime yenildim, halledemiyorum. toparlayamadığım, kabullenemediğim düşünceler kafamın içinde çığlık çığlığa. yorgunluktan bitap düşmüş bedenim ve kan çanağı gözlerimle şu saatte oldurmaya çalıştığım şeyin ne olduğunu kendim dahi bilmiyorum.

Ulan bi yaşatmadın dünya.

Neresinde yanıldık biz bu yaşamın.

ecevit firüze <3

İbrahim, bir uzağın sırtı gibiyim. Yakışmıyorum dünyanın hiçbir penceresine.

sandığımdan daha da adil olmayan bi' delilik hâli hayat.

hayatımın ne yaparsan yap olmuyor evresindeyim şu an sadece olayları izliyorum