fettra

ağzımda acı bir tat var, ellerimde kabuk bağlamış yaralar, göğsümde bir türlü ateşi dinmeyen bir enkaz yatar, dermanımı söyle bana Teodor, acımı dindir günahkâr.

bende diyorum, bu gün saçlarımın bukleleri pek güzel. nerden bileydim göğsüme batıp bağrıma kan ağlatacağını?

ve sana dokunmadığım her an için cayır cayır yandı gönlüm.

kimsenin gözüktüğü gibi olmayışı var burda, hiç kimse kendini göstermiyor, insanların onları nasıl görmesini ve pohpohlamasını istiyorsa öyle ayrı bi karakter yaratıyor. tatlı diller, güzel gözler. ilginç

hala senin umrunda bu kadar olamayışımı, göğsündeki yerimi hiç var olmamış gibi silişini içime sığdıramıyorum.

bir şeyler yanlış gibi hissediyorum, ama isimlendiremiyorum. yanlış mı hissediyorum, yanlış mı düşünüyorum, yanlış şeyi mi istiyorum, yanlış yerde miyim bilmiyorum, içimi yiyen bu hisse isim koyamıyorum.

ne bileyim, bu sefer anlarlar sandım.