bunun bir sonu yok değil mi. böyle olmanın.

bir cümle biliyorum, gece üç gibi soğuk bir fayansın dibine çöktüğünde, gözlerini bir yere dikip gördüğün tek şey duvar olduğunda, gözlerin kan çanağı olana kadar ağladığında, kafanı yastığa her koyduğunda sürekli onu tekrar ediyorsun. o senin dilinden düşmeyen en büyük küfür. o senin için en büyük günah. hep susuyorsun, konuşmuyorsun. sürekli o anı yaşıyorsun. konduramıyorsun. ümüğünün ortasında oluşan yumru önce nefesini kesiyor sonra gözlerin sulanıp etrafı bulanıklaştıyor. kanıyorsun. sustuğun ne varsa göğsünün tam ortasına hapsetmişsin. ve gün gelecek sustuğun ne varsa seni alnından vuracak.

neyse. siktir et.

başım omzuna ağır gelir.