zemheri.

Sevgimin altında kalmaktan öyle yoruldum ki. Kimseyi sevmek istemiyorum kimseye duygu beslemek istemiyorum ben çok yoruldum, canım çok yanıyor.

“sanırım seninle büyüdüğüm için. seni kendimde büyüttüğüm için.”

Nice ölümler sığdırdığın ömrünün sonuna dek benden izler taşıyacaksın bedeninde, nasıl gidebilirsin benden?

Çünkü biliyorum ki nerede, ne zaman karşılaşırsak karşılaşalım, bambaşka bedenlerde, bambaşka hayatlarda olsak bile seni tanırım. Ruhum ruhunu tanır, aynısının senin için de geçerli olduğunu biliyorum. Ve belki mutlu sonla biten bir hikayemiz olur, mutlu sonla bitmeyecekse bile, senin mutlu olduğun bir hikayemiz olur. Tek dileğim bu.

Kendime hatırlatma; henüz istediğin yerde değilsin diye o yeri hırpalamana gerek yok.

şimdi geriye dönüp baktığımda her şeyin benim için ve muhtemelen senin için de başladığı gece oydu. büyük bir enkaz yaratacağımızdan habersiz dünyanın en aşık insanları sanıyorduk kendimizi. tecrübesizdik, epey de heyecanlıydık. şiddetle başlayan bir hazzın şiddetle son buluşuna tanık olacaktık.

ait hissedememe duygusu ne berbat şey.