- yaşamak, inancı olmayanlar için yüktür, sen sırtını doğrultamıyorsun ayla abla.

bir ip hep mi aynı yerden düğümlenir, hep aynı yerden düğümleniyor

"onu kurtaracağımı düşünüyordu. ama kim kimi kurtarabilmişti şimdiye kadar? beni kim kurtaracaktı? 'kurtuluş' dedim; ankara'da bir mahalle. fazlası değil."

beni çevirdiğin bu solgun bu korkak kızla yürümeye tahammül edemiyorum artık.

yüzünü kucağıma koy ben de sana sözlerini yanlış okuduğum bir türküyü mırıldanayım. unutup karıştırmadım, bize benzesin diye uyduruyorum.

gidenin peşinden gittim ben hep. öylece kalamazdım. eskiye dönelim demek için değildi. bak, dönemeyiz artık demek için, peşinden mayın döşeyerek gittim. bizim seninle yolumuzda birlikte düşer kalkarız denebilecek muz kabukları yok artık.

bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin.

nasılsın, yaşıyor musun, sonunu bildiğin bir filmi bi sahnesi çok güzel diye mi seyrediyorsun?

"artık kendim diken oldum. ayakkabısız gezebilirim."

μπρο σορρυ παρά είμαι ανταγωνιστικη :(

"hayat bıçağın kendisidir. tekrarla; insan yaralarıyla ölür."

her şeyin bir yansıma olduğu şu kainatta bu aynada sana bakabilmek ve sana görünebilmek için kendimle kanlı bıçaklıyım.

senin sıcaklığını özlemedim. sıcaklığı özledim. istediğini yanlış anla, istediğine alın. ben seni göğsümden kurşun gibi ayıklayalı asır oldu.

çöl yeli kayadan zerre alamaz, günaydın