ha hüzün doğuran annem, ha isa doğuran meryem.

bir defasında, ölüm çok kalabalıklaştığında, sen, benim içime saklanmıştın.*

zambaklar en ıssız yerlerde açar ve vardır her vahşi çiçekte gurur.

schopenhauer çok basit bir şey anlattı. dünyaya hoş geldiniz orospu çocukları dedi. insan ziyan olmak için yaratılmıştır.

seni sevmek uçurumdan atlamak gibi. düşüşü umurumda değil, yüzüme vuran rüzgâr güzel.

o sabah uyandım yine sabahın beşi. soruyorum kendime. oğlum ali, kabeyi yıkan, kalbini kırmaya çekinir mi sandın. su verdiğin her toprak yeşerir mi sandın. sen bu dünyayı ne sandın.

kimse benim neyi hak edip etmediğimi benim kadar iyi bilemez. açık söyleyeyim, her şeye boyun eğersem hiçbir şeyi hak etmem.

fırat'ın kenarında bir kuzuyu kurt kapsa, bunun da vebali benimdir.

çok solcu gördüm lakin sol yanımda bu denli devrim yapanı ilk defa görüyorum.

bende kemikleşen babamın mezarını bilmem. ama bir çocuğu kemiren ya bir babadır hep ya da yokluğu.