ağrı ve kendini tamamla

bir insan onu yakından tanıyana kadar ona dair yıkılıp doğan izlenimlerimizden oluşuyor

‘başkaları alır diye korkmasak çoktan atacağımız bir sürü şey var.’

anlamaya çalışma payı bırak

“Ben ve Baba biriz” (ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν) Yuhanna 10:30

yeni uyanmış bir yüzün güzelliği henüz günü giyinmemiş olmasındandır.

Cinsiyet fark etmeksizin yüzeysel birer süs bebeği olmaya ne biçim de geriledik ama? Kendimizi cumhuriyet devrimlerinden bu kadar sakınmamıza inanın gerek yoktu hanımlar beyler. Harem penceresinin ardında ya da kahvehanede yaptıklarımızın üzerine koymamız, giyinip kuşanmamızın yanı sıra gelişimsel ve kültürel anlamda da büyümemiz bekleniyordu hepimizden. Kendimizin aktivisti olmamız, ortaya bir şey koymamız gerekiyordu.

Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken, sen 'hiç' ol. Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl ki çömleği tutan dışındaki biçim değil, içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutanda benlik zannı değil hiçlik bilincidir.