a R k e o l o g

"bir yerden aşağı, çok aşağı düştüm"

ergenlikte gelişen ateizm bilinçaltında otoriter baba ya da anne figürlerine verilen bir tepki gibidir. beni yönlendirmeye, yönetmeye çalışan, kontrol eden gücü yadsıyarak reddederim. bunun böyle olması tüm dinlerin uydurma olmadığı anlamına da gelmiyor elbette.

şu futbol takımları üzerinden kendilerini var edenler; futbol takımlarının başarılarını kendi başarıları gibi, başarısızlıklarını da kendi başarısızlıkları gibi gösterenler...🙂

varoş gerçeğinizde aristokrat triplere girmeyin. kimse size katlanmak zorunda değil.

bir insana değer vermek ilgi gösterdiğimiz kişinin yaşam tarzını önyargısız bir şekilde karşılamaktır. tabii bunu yapmak öncelikle kendi egomuzu dizginlemekten geçiyor... bunu başarabilen birini ise hiçbir şekilde sarsamazsınız; ne bilgiyle, ne parayla ne de dış görünüşle onu satın alamazsınız.

yalnızlık hayatın filtresiz hâlidir ve her geçen gün yalnız yaşamayı daha fazla özümsüyorum.

birini görmek istemeniz başka, onu bir aktivitenize dahil edip ikinci plana koymanız başka. birine öncelikle zaman vermeniz başka, ona günlük işleriniz arasında zaman ayırmanız başka. vaktiniz, ilginiz, enerjiniz ve sevginiz (gerçek bir ilginiz) yoksa görüşmek "gerçek" bir iletişim sağlamıyor. sadece malumat bildirirsiniz. e biz bu malumatları zaten sosyal medyadan, telefondan vs. yeterince almıyor muyuz? sevgi ve değer her şeyden önce ihtimam gösterme, kendinden bir şey verme demek değil mi?

ansiklopedik bilgi toplamak güzel şey; her yerden, her kanaldan. ancak bunlar bir noktada bizi dönüştürmüyorsa, zihinde gereksiz yükten başka hiçbir işe yaramıyor.

belki de doğru olduğuna inandığın şeyler büyük bir yanılgıdır. kendini boş bir amaç uğruna tüketiyorsun. neden mi? çünkü hayatta inandığın değerlerle isteklerin genelde örtüşmez. sana dışarıdan dayatılan, içinden gelen en derin yönelimin en büyük engelidir.

günümüzde prompter'dan metin okuyan siyasetçi kadar bayağı bir figür yok. ama böyle olması gerekiyor tabii ki... topluluk önünde iki cümleyi bir araya getiremeyenlerin iki paket makarna karşılığında seçildiklerini unutuyorum...

samimiyetsiz bayramlaşmalarınız bittiyse yarın sabah gerçek hayata dönüyoruz.

aut viam inveniam aut faciam (ya bir yol bulacağım ya da bir yol yapacağım) —hannibal