gaybi

aşksız âdem dünyâda, belli bilin ki yoktur.

girdim aşkın denizine bahrılayın yüzer oldum geştediben denizleri hızır’layın gezer oldum cemalini gördüm düşte çok aradım yazda kışta bulamadım dağda taşta denizleri süzer oldum sordum deniz mâlikine ırak değil salığına girdim gönül sınığına gönülleri düzer oldum viran gönlüm eyledim şar bunculayın şar nerde var haznesinden aldım gevher dükkân yüzün bozar oldum ben ol dükkân-dar kuluyum gevherler ile doluyum dost bağının bülbülüyüm budaktan gül üzer oldum ol budakta biter îman îman bitse gider güman dün gün işim budur heman nefsime bir tatar oldum

ne bilsin bu aşkı usanlar, uyalar, ne varsın bu yola azıksız yayalar? *

ey dost aşkın denizine girem gark olam yürüyem iki cihan meydân ola devrânım sürem yürüyem

yine geldi aşk elçisi yine doldu meydanımız yine teferrüc-gâh oldu sağlı sollu dört yanımız yine mahfiller düzüldü yine badyalar kuruldu yine kadehler sunuldu esrik oldu bu canımız

türlü türlü cefânın adını aşk vermişler bu cefâya katlanan dosta halvet ermişler

hakikatin manisin şerh ile bilmediler 

ben andan geldim bunda, yine varurem anda ben ana varasımı anda danışıp geldim