İsimsiz

ben ölürken sen neredeydin. ben. ölürken. sen. neredeydin.

bir daha gecenin üçünde, kan çanağı gözlerle onun fotoğraflarını ezberlemeye çalışma. zifir gecede zehir kusma. her ritimde ölümü anma.

Avuç içlerimiz bile kan kokarken sahiden bizim gibi kadınlara şiir mi okunur sandın? Bizim çiçeklerimizin toprağı bile külden.

küllerimden doğmak için önce seni yaktım

"bu sakinliğimi bu sessizliğimi tanıyorsun değil mi. kemiklerim kırılmış gibi hissediyorum. ama hiç söylemeyeceğim, biliyorsun değil mi."

canım acıyor. canım acıyor. canımı siktin. canımı acıttın. canım acıyor. canım acıyor. canım acıyor.

bu kadar çok duygu beni sana değil ölüme sürükler

bu gece yirmi birinci yüzyılın dayatmalarından kaçıp sana sığınmak isterdim

Ve belki birimiz öleceğiz, diğerimiz bunu hiç bir zaman bilmeyecek.

bir veda seni yere çakarsa, tesadüf ya elini uzatacak kimsen de olmazsa aklına düşür beni. aklından bile geçmesin yanında olacağım düşüncesi. seni anlarım anlamasına da, uzatmam elimi. sana olan öfkem merhametimi yendi.

sana inanmışlığım beni bana vurdurdu, göğsümdeki yaralar ondan. ben sana inanmışlığıma şiirler yazdım da, bilemedim bu inanmışlığın sonunun ölüm olacağını. bilemedim bir sevdaya takılıp düşeceğimi, ben inandım sadece. sana ve sana dair olan her şeye, körü körüne.

asuman, o evin önünden tam on beş kez geçmiş bir gecede. sevdiği adamın onu pencere kenarında bekleyeceğine inandırmış kendini. olmamış abi, ne ali o pencere kenarında beklemiş, ne de asuman o sokaktan geçmiş bir daha. her ümit tükenir er geç.

inançların seni yıktığında, tavanla bakıştığında, odandaki duvar bile sana sırt çevirdiğinde beni hatırla. bu seni iyileştirmediğim ilk yenilgin olacak. bu kez ağla, düşüncelerin ezsin seni biraz. beni anla.

Bitmek bilmeyen bir telaşın içinde yüzünü aramakla meşguldüm.

sana çok benzeyen ve sana çok benzediğinden sen olmayan herkesten gözlerimi kaçırıyorum. sarılıp ağlardım biraz daha çocuk olsam. ama masalar devrildi, defterler kapandı, kırıldı kalemler, dilimiz unutuldu sonra. gördüm ölüm bir bardak süt gibi baş ucumuzdaymış.

ben artık yokum ve sen ne olur hiç yaramazlık yapma. annen bile, göğsüne attığın taşları tutan o elini, alıp da koynunda ısıtmaz. sen ağzına geleni saymış, bir köşeye geçmişken, kalkıp da sana süt ısıtmaz. kimseyi yorma ve uslu bir adam ol. hiçbir kadın, senin gibi bir adamın gözünün yaşına bakmaz. seni çok rahat yataklarda uyuttum. sana gel derken bile ayakların olduğunu unutturdum. seni kendi kirpiklerimden korudum. ama kimse, kimse betonlara çulunu sermez. içeride gördüğün her şeyi unut ve yeniden başla. masal bitti. artık uçurumlardan, boynunu kırdığın bir kuşun kanadında geçemezsin. çok üzgünüm, yolun bundan sonrasını tek başına yürümen gerekiyor.