duvara değil de sana anlatmak isterim

buraya böyle aylarca girmeyip bi anda girip yazdıklarını okumak çok keyifli oluyor neleri atlatmışım be diyor insan

ben seni yüz yıl önce de bulur severdim. ya da adı silinmiş bir ülkede de. zamanın ötesinde hatta cehennemin dibinde. gözlerim hep değerdi gözlerine.

dibimden geçtin ama dünyalar kadar uzaktın benden.

ben seninle dünyanın en çaresiz hislerini öğrendim.

hiç yüksek sesle söyleyemedim ben seni sevdiğimi. öyle imkansızdık, öyle zorduk.

bazı sözler içinde kalıyormuş insanın. dili dönmüyormuş, yüreği elvermiyormuş, anlatacağı dinlemiyormuş.

bu aşk beni bir sürü otogara sürükledi. hepsinde hüngür hüngür ağlattı ve senden kaçamayacağımı anlattı.

herhangi bir yerde varlığını hissetmek... titreyen ellerim, ne yapacağımı bilemeyişim, dolan gözlerim, hızlanan kalbim... bitanem, ben bir sana böyleyim.

dibimden geçiyorsun, kafamı çevirip bakmıyorum ama yüreğim hep senden yana.

o kadar yol yürüdüm canımın içi, hiçbiri de sana çıkmadı.

eksildim öylesine, beni tamamlasana

kendisi için bile çabalamayan bir adamdan benim için çabalamasını beklemek yersizdi zaten.

zırhımın altında kanaması dinmeyecek bir yarasın.