Ang Hukom

Ang huling husgang makamundo at may kasama pangdagdag na alam ko na hindi lahat ng tao ay sasang ayon akin.

Husgang Sarili. Sarili mo. Hindi sarili niya. Sarili mo. Ikaw ito. Ikaw at hindi ibang tao.

Kakahusga mo sa ibang tao. Nahusgahan mo na ba ang sarili mo? Malamang oo pero malamang na hindi din.

“Bulag sa sarili. Mulat ang mata sa iba.” na kung naiintindihan mo ay hindi ko na kailangan ipaliwanag pero kung hindi mo maintindihan, ipapaliwanag ko. Tayong mga tao, ang galing galing na'tin humusga ng iba pero tatanungin kita hinusgahan mo na ba ang sarili mo? Baka nga mas may katahingian nga ang taong hinuhusgahan mo kumpara sa'yo na magaling lang humusga kasi ayaw maangatan ng iba.

Baka nga sila may nagawa na sa mundo. Ikaw? Ano ang naitulong mo na sa mundo? Bakit hindi mo tanungin ang sarili mo, “May nagawa na ba akong mabuti sa mundo?”.

Pero dahil ‘neutral’ akong manunulat.

Alam ko na may mga tao din naman na mahilig husgahan ang sarili nila.

Nagkaroon ka na ba ng kasintahan? Mayroon ka bang kasintahan? Baka maka-‘relate’ ka.

Karamihan sa tao ay may madilim na nakaraan. May mga kalalakihang kumapit sa patalim para mapag-aral. May mga kababaihang naibigay ang sarili sa unang pagkakataon sa lalaking sobrang minahal nila. Kanya kanyang madilim na nakaraan. Hindi kita kilala. Ikaw ang mas nakakaalam ng nakaraan mo. Subukan mong alalahanin ang madilim mong nakaraan habang binabasa ‘to.

Nakakatakot umamin ng madilim na nakaraan sa kasintahan, tama? Hindi mo alam kung tatanggapin ka o hindi. Kung tatanggapin ka man niya, tulad pa ba kayo ng dati? Minsan kailangan mong aminin ang madilim mong nakaraan sa kasintahan mo para wala kang kinikimkim na sekreto. Hindi mo kailangan itago ang sekreto mo. Nakakahinga ka ng matiwasay kapag kasama mo siya. Pero ang tanong nga kasi, tulad pa ba kayo ng dati? Pero doon mo din malalaman kung mahal ka ba niya talaga.

At dahil ‘neutral’ akong manunulat. Hindi lang ang nasa itaas ang papansinin ko pati sa baba.

Husgang nakakababa para sa'kin sila ang mas grabe humusga. Kahit walang panghahawakan na kahit ano na angat sila, huhusga sila.

Halimbawa ba kamo? Huwag na na'tin ilayo. Sa departatora ng manunulat. Marami ang naging manunulat ngayon simula nung 2013 dahil sa isang 'website’ na ginawang 'mobile app.’ ang 'Wattpad’. Nakakatuwa lang na dumami ang naging manunulat. Marami na din ang nagawang libro galing doon kung mapapansin na'tin ay puro romantiko ang tema. Hindi na ako nagtaka kung bakit maraming Pilipino ang nagsabi na “Puro kalandian lang iyan.”, “Walang matututunan ang kabataan diyan.”, “Tataas na naman ang 'standard’ ng mga babae sa lalaki.”, “Marami na namang mabubuntis.”, atbp. Aminin mo, nakabasa o nakarinig ka na ng ganyan. Samantalang ang gawa nina John Green ay pawang romantiko din naman pero tinatangkilik ng maraming Pilipino.

Masakit man aminin pero ang mga taong nasa baba ay siyang hihila din sa'yo paibaba. Na sarili mong kapwa manunulat ay sisiraan ka pa. Kaya walang manunulat na umaangat eh.. Nakakapaghinayang ang mga manunulat na may likas na talento.

Panibagong yugto ng panghuhusga na naman ang mababasa mo. Handa ka na ba? Kung oo, ituloy ang pagbasa.

Marahil ay maganda o gwapo ka. Maaaring mayaman o may kaya sa buhay. Pwede ding matalino, may magandang trabaho, nabibili ang gusto, maganda ang damit, nakakakain sa mamahaling kainan, nakakapag aral, at kung anu-ano pa.

Ano ang pakiramdam ng angat ka? Iyong bang mas maganda ka kumpara sa iba, mas matalino ka kumpara sa iba, mas may pera kumpara sa iba, kumbaga mas mataas ka kumpara sa iba. Anong pakiramdam nun?

Marahil ay natutuwa ka. Huwag kang sinungaling sa sarili mo. Natutuwa ka na ganoon. Na mas angat ka, na may mas mababa sa'yo.

Ganoon ang tao. Nakakaangat lang akala mo na kung sino. Ang hindi mo alam may mas angat pa sa'yo.

Halimbawa sa trabaho, isa kang manager. Mas angat ka kasi may kakayahan kang kontrolin ang mas mababa sa'yo pero may CEO sa inyo kaya huwag kang magmataas. Minsan pinapahiya mo pa sa harap ng ibang tao ang isang trabahador, may masabi lang na mas EDUKADO ka dahil mataas ang posisyon mo pero ang hindi mo alam ikaw ang napapahiya. Bakit? Ikaw ang mas angat at edukado pero ikaw ang hindi marunong magpasensya. Kaya kung gawain mo iyan, ipagpatuloy mo pa pero kung edukado ka talaga dapat maisip mong mali ka.

Panigurado ginagawa ng lahat ‘to.

May makita ka lang na naka-lipstick, nasa isip mo malandi agad. May makita ka lang na mas maganda o pogi sayo, nasa isip mo maporma lang. May makita ka lang na babae na puro lalaki kasama, pokpok agad. May makita ka lang na puro babae kasama nung lalaki, bakla agad. Naninigarilyo lang, mabisyo na. Natatawa lang na mag isa, baliw agad. Nagmura lang, masamang tao na. Panget lang, stalker na. Mahaba lang buhok at laging naka-palda, mangkukulam agad. Matapang lang, pala-away na.

Ganyan tayo manghusga? Sa ayaw o sa gusto natin, dumarating sa punto iyon. Huhusga ka ng iba at may huhusga sayo.

Alam mo ba kung bakit minsan gusto nating manghusga? Kasi feeling natin mas angat tayo sa iba. Gusto natin dapat mataas tayo, na walang makakapantay natin.

“Husgang Pamilya”

Husga? Siguro naman, alam mo iyon. Siguro naman, ginawa mo na iyon. Siguro naman, ginawa na ng iba sayo iyon.

Pamilya? Meron ka nun at sigurado ako doon.

Pero paano kung pag samahin natin?

Husgang Pamilya?

May pamilya ka bang puro propesyonal ang trabaho o natapos na kurso?

Naranasan mo na ba na husgahan ng sarili mong pamilya? Husga nga ba o baka naman pagmamaliit?

Kung minsan talaga, nakakababa ng tingin sa sarili. Mapapatanong ka, “Bobo ba ako? Ang worthless ko ba talaga?” pero ang mas nakakatakot na tanong “Dapat pa ba akong mabuhay?”.

Pamilya dapat ang sumusuporta sa isa at hindi Hinuhusgahan ang kakayahan, talino, at talento ng isa.

Ngayon, ang tanong ko…