poésie libre

je mâche la syntaxe comme une carcassepour en extraire la moellemon équipage est muetdes spectres qui ont tordu le verbeavant que le monde ne le casse la coque frotte contre un alphabet de chauxoù chaque mot est une île qui exige d’être nomméeou détruitele vent ici est une tensionune pression barométrique de sensqui déchire la toile des certitudes la mer est une règle aveuglepleine de pièges et…

ქალაქის კედლებზე გაწელილ ჩრდილებს ფოტოებს ვუღებ,თითქოს იქ მაინც დარჩენილიყავი.შენს ფორმებს ვეძებ.ჩვენს კაფეში შევედი. ისევ ის სუნიანესტიანი ხის და ძველი შაქრის.კუთხეში უბნის ბებიები სხედან, დრომ რომ ვერაფერი მოუხერხა.— სად არის შენი ლამაზი გოგო, როგორ არისო? — მკითხა ერთმადა ხელი დააყოლა, თითქოს ჰაერში შენს თმას ეხებოდა.— კარგად-მეთქი, — ვეუბნები და ძველი ფქვილივით ყელში მეფშვნება ეს „კარგად“.შენ…

je photographie les ombres étirées sur les murs de la villecomme pour t’y retenir au moins là-basje cherche tes contours je suis entré dans notre caféil y a toujours cette même odeurde bois humide et de vieux sucredans le coin sont assises les grands-mères du quartiercelles dont le temps n’a rien pu faireoù est ta jolie fille comment va-t-elle m’a demandé l’une d’ellesen effleurant l’air comme…

Le mensonge s’achète à prix d’or, comme toujours. Cinq talents. Un métal lourd, glacial, qui exhale l’odeur d’un sang pourtant soigneusement lavé. Au cours actuel, cela représenterait environ vingt millions d’euros, à quelques centimes d’inflation judéenne près. Euripide, lui aussi, avait une bouche à nourrir et une famille à faire vivre. Il a pris cet argent. Il l’a glissé sous son bras, s’est…

un an de plus, nonun an de lumière de biais sur le carrelage.je me suis levé avant l’aube, ou je n’ai pas dormi,je ne sais plus,la nuit remuait encore ses vieux os dans la cour. il était là, le petit prédateur doux,ce seigneur de rien du tout qui m’évite.je me suis assis à sa distance,dans le respect de sa frontière sauvage,et par l’interstice d’un de ses regardsje suis tombé dans les…

“ღმერთი არ გასწირავს კაცსა შენგან განაწირსა.” რუსთაველი. ბავშვობიდანვე, როცა სხვები კენჭებს ისროდნენ,მე ქვაში მძინარე ძარღვებს ვხედავდი,დროის ცხელ და უცხო ფესვებს.გათლილი სამყარო, მძიმე და კუთხოვანი,თავის თარგზე მჭრიდა.ცდილობდა, ჩემში ჩაეკლა ხედვა,რომლითაც მისსავე სიღრმეს ვუწონიდი.ვერ მოვერგე შანშალა საზომებს,სადაც სინათლესანთლის ალიადა ფარისეველი ისევ ტანისამოსს იგლეჯს.შუქი რის შუქია, თუ…

“Mais Dieu n’abandonnera pas l’homme que tu as banni.”Chota Roustavéli.depuis l’enfance,alors que les autres jetaient des cailloux,je voyais des veines endormies dans la pierre,les racines chaudes et étranges du temps.le monde taillé,lourd et angulaire,me découpait à son propre patron.il tentait d’étouffer en moi la visionpar laquelle je mesurais sa propre profondeur.je ne me suis pas adapté à…

ასაკი,როცა სარკე აღარ იტყუება,გირტყამს,როგორც ქვა მღვრიე წყალში ნასროლი.კანის ფორები იხსნება,პატარა, მუნჯი პირები, ზედმეტი დრო რომ გადაყლაპეს.გამოხედვა შუშის მიღმა დამწყვდეული მხეცია.ნაოჭს წონა აღარ ააქვს,გამჭვირვალობა ქრება.ხდები ხორცი, რომელსაც ახსოვს,ზურგი, რომელსაც უბრალო სინათლის დაცემისგან უნდა ჩაინგრეს.ყბის ძვალს ეხები,ქვას, უამრავ ყვირილში რომ გაგიძლო,ახლა გარეთ გამოდის,მიწას ეძებს.ჯერ…

l’action de transformer une rencontre en fiche cartonnée.tu as pris ce qu’il y avait à prendre et, au lieu de laisser ce bordel te transformer, tu l’as momifié.tu en as fait une relique. c’est tellement plus propre, pas vrai ?une momie ne te demande pas de comptes. elle reste figée, embaumée dans ton souvenir. c’est une manie que tu as, de faire des listes dans ta tête.tu as transformé le vivant…

un verbe de tension. l’altération du paysage domestique par l’arrivée imminente ou réelle d’une femme. ce n’est pas une visite, c’est un envahissement moléculaire. tu es là, assis sur ton fauteuil défoncé avec ton odeur de solitude un peu rance. et soudain, ça commence. avant même qu’elle ne sonne, l’air s’épaissit. c’est cette attente dans le creux de l’estomac, comme si tu attendais l’arrivée de la…