Untitled

Sabırsızlığımın son evresindeyim. Tüm insanoğlu hayatının tüm evrelerinde zamanın nasıl geçtiğini, ne kadar hızlı aktığını ve kuş misali ucup gittiğinden bahseder. Ben neden böyle hissettiğimi anlamaya çalışıyorum. Bulunduğum yerde belki de mutsuzum. Gitmek istiyorum ama gidemiyorum. Kalmak da ne kadar zor geliyor. Büyümek ne kadar da zormuş be günlük. 30 yaş ne demekki harbi... Ne yapmamız gerekiyor? Kariyer iş güç... Eksi sözlük de okuyorum mesela. Kimse yöneticisiyle mutlu değil. Özellikle de türkçe konuşulan Ülkelerde. 30 yaşında Sabırsız bir "genç" olarak nasıl sabretmem gerektiğini bilmiyorum. Kendini geliştiren ve eğiten biriyim. Psikoloji kitapları kendini geliştirme kitapları ve podcastler.. Zen pskikoloji. Savas sanatları kitapları. İletişim nasıl kurulur ile ilgili podcastler. Filozofi.. Mutlu yaşamın sırlarını anlatan bilgeler filozoflar. Hatta psikolojik tedaviler daha doğrusu terapiler. Sohbet ediyorsun karşı taraf hep kapalı. Herşeyi deniyorum ama olmuyor. Zaman geçmiyor. Şubat ayı bitmedi mesela. Yönetimizin gitmesi, rollerin yeniden dağıtılması. Mayıs ayı deniyor herşey için. Uyuyorum Uyanıyorum hala Şubattayız. Hemde Şubat sadece 28 gün. Sabırlı olmak için tüm önerilere açığım. Bir arkadaşım bana namaz kılmamı dine dönmemi. Allahtan sabır dilemeyi başka bir arkadaşım da Sabır değil şükür dilemek için dine dönmemi tavsiye etse de bunlara da yatkın biri değilim. Fatiha süresi bile bilmem ve kollarım sırtım dövmeler ile dolu. Hatta kasıklarında piersing olan bir ergendim. Din bana göre değil. Buda felsefesinde Sabır için açlık öneriliyor merhaba. Hayatım yeterince zor değilmiş gibi bir de bununla da ilerlemek istemiyorum. Ayrıca sizlerden de gelecek tüm önerilere kitaplara podcastlere videolara ve danışmanlara açığım. Sabır beni buralara getirdi ve burayı günlük olarak kullanmaya karar verdim. Bugun 24/02/2026.. 12:10 Sabretmeyi öğrenmek istiyorum.

Saygılarım ve Sevgilerimle