“Ama biliyor musun, gıkım bile çıkmıyor. bir kere sitem etmeye kalktım ardından kahkahalar attım. üstelik başım ağrıyor ve yastığa koymak bile işe yaramıyor.”

“Hem sen nerelerdesin? Yanımda mı, uzaklarda mı? Ben seni hep yanımda ve başını yastığımda görüyor ve kaybediyorum.”

“Bende artık kimsenin ardını arkasını görecek hal yok. Böyle davranıyor ama o öyle biri değildir diyecek hal yok. Kötü bir zamandan geçiyor anlayışı hiç yok. Bende sadece ne gördüysem ona göre davranmak var artık. Nasıl davranılıyorsa öyle davranmak var.”

Zarifoğlu diyor ya hani; “Onca sevgiye rağmen kalbi filizlenmemişse, toprağı sen değilsindir.” Öyle işte..

Her şeyin ağır geldiği bir anda senin gözlerine rastlamak.

Sana geldiğim gibi gelmezsin bana, biliyorum.

Yolun bundan sonrasına nazik ve iyi niyetli olduğundan emin olduğumuz az sayıda insanla devam edeceğiz.

Bir zamanlar deli gibi umursadığım şeyler şu an içimde nasıl yaprak bile oynatmıyor ben de hayret ediyorum.

Seni seviyorum bunu unutma. Sevmek kavuşmaya yetmiyor, bunu da.