simge diye biri

Kendime çok ağlayasım geliyor için için, öyle bakıp bakıp. İçimde kocaman bir yas var, bu defa hepsi kendime.

Dikenleri öpeceğiz güller de şaşıracak

döngüyü bugün kır yoksa yarın tekrar edecek. net olan kafa karıştırmaz. kıymet bilen hissettirir. anlamak isteyen dinler. hayatında olmak isteyen yer açar. saygı duyan sınırlarına basmaz. telafi etmek isteyen adım atar. önemseyen merak eder. bazen her şey göz önünde ve basittir.

“insanları tanıdıkça gurur duyacaksın yalnızlıkla.”

kendi içimde savaşçıya dönüştüm

Son zamanlarda ruhumun ihtiyacı olan şey bir atla dört nala koşmak.

ben ana karakteri yönetemiyorum(kendimi

bazılarımız şiirlere tutunuyor, bazılarımız şarkılara. bazılarımız filmlere tutunuyor, bazılarımız kitaplara. sanırım artık insan tutunamıyor insana.

İnsan değil mi; ölünün mezarına çiçek dikip, dirinin bahçesini talan eden.

neyse diyorum aynaya, neyse, neyse ve neyse, kabul et,

duygularımı o kadar doruklarda yaşadım ki sonunda duygusuz oldum

düşünmek, kendini delirtmekmiş meğer